Opinie Abortus

Het afstaan van een kind is een zeer ingrijpende gebeurtenis

Het leed van afstandsmoeders en geadopteerden moet ons leren wat het gevaar is van normatieve druk bij onbedoelde zwangerschap, aldus Astrid Werdmuller van Fiom.

Hans Nijhuis vraagt (Opinie, 23 november): ‘Kan er een brug worden gebouwd tussen abortus en adoptie? Minder vaak aborteren, kinderen geboren laten worden en ze laten adopteren door partners die o zo graag een ‘eigen kind’ zouden willen hebben.’

In 2007 kwam een dergelijk geluid in het nieuws, toen vanuit de politiek. Het kabinet vond dat vrouwen vaker moesten worden gewezen op de mogelijkheid van adoptie in plaats van abortus. Beide voorstellen getuigen van weinig kennis over onbedoelde zwangerschap en over afstand ter adoptie.

Ten eerste is het afstaan van een kind een zeer ingrijpende gebeurtenis met grote gevolgen voor de moeder/ouders én voor het kind. De moeder kan blijvend lijden onder verdriet, gemis en schuldgevoel. Onbegrip uit de omgeving of de noodzaak de afstand geheim te houden heeft eenzaamheid tot gevolg. Het kind groeit op in een familie, waarmee het geen biologische verwantschap heeft, wat gevoelens van vervreemding en ontheemding met zich mee kan brengen. Het kan te maken krijgen met vragen en soms complexe, tegenstrijdige gevoelens rond zijn/haar adoptie en voorgeschiedenis.

We dreigen terug te keren naar de jaren vijftig

Ten tweede is voor de meeste vrouwen die onbedoeld zwanger zijn en abortus overwegen, het alsnog uitdragen van de zwangerschap geen optie. Zij zijn gericht op de keuze hun zwangerschap al dan niet af te breken. Niet voor niets zijn de ongeveer zestig vrouwen per jaar in Nederland die afstand ter adoptie overwegen, veelal de abortusgrens voorbij voordat ze de zwangerschap ontdekken. Zij staan voor een voldongen feit, er komt een kind. De twintig van hen die besluiten tot afstand ter adoptie, doen dat omdat zij er van overtuigd zijn dat hun kind beter af is bij adoptieouders. Maar zij doen het met pijn in hun hart.

Bij het voeren van keuzegesprekken met vrouwen die onbedoeld zwanger zijn, wordt afstand ter adoptie als mogelijkheid genoemd. Van groot belang is dat de vrouwen daarbij geen druk ervaren. Er moet geen norm komen dat het beter zou zijn het kindje geboren te laten worden en het te gunnen aan adoptieouders. Hiermee dreigen we terug te keren naar de jaren vijftig tot tachtig. Niet voor niets is er nu een groot onderzoek gaande naar de praktijk van afstand en adoptie in die jaren.

Het leed van de afstandsmoeders en de geadopteerden moet ons leren wat het gevaar is van normatieve druk bij onbedoelde zwangerschap.

Lees ook:

Kunnen we misschien een brug bouwen tussen abortus en adoptie?

Waarom laten we wensouders geen kinderen adopteren die anders geaborteerd zouden worden, stelt Hans Nijhuis voor, advocaat en mediator. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden