CommentaarStikstofcrisis

Het advies van Remkes biedt kansen

Vorig jaar november noemde premier Rutte het stikstofprobleem nog een ‘crisis van ­ongekende omvang’. Het land zat op slot, bouwprojecten waren stilgelegd en bedrijven konden niet uitbreiden, allemaal het gevolg van een rammelend stikstofbeleid waarbij de overheid jarenlang het natuurbelang had opgeofferd aan economische groei. Gezien de enorme impact van de stikstofcrisis was het niet meer dan logisch dat het kabinet, op zoek naar een oplossing, de hulp inriep van een zware adviescommissie onder leiding van VVD-coryfee Johan Remkes.

Dat maakt het tegelijk onbegrijpelijk dat de coalitie het eindrapport van Remkes niet afwachtte en eind april al een reeks stikstofmaatregelen presenteerde die, zo weten we nu, volgens Remkes en zijn commissie lang niet ver genoeg gaan. Het kabinet nam een risico en heeft nu dus wel het een en ander uit te leggen, zo ondubbelzinnig maakt de commissie-Remkes deze week in haar eindrapport gehakt van de kabinetsplannen.

Kort samengevat: die plannen schieten schromelijk tekort. Voor écht robuust natuurherstel is veel meer ­nodig. De voorgenomen reductie van de stikstofuitstoot moet veel verder gaan: geen kwart, maar halveren, waarbij alle sectoren flink aan de bak zullen moeten. En, waarschuwt Remkes, als het kabinet daar zelf niet toe besluit, zal het vroeg of laat daartoe gedwongen worden. De rechter grijpt dan opnieuw in, omdat Nederland zich hoe dan ook aan zijn Europese verplichtingen voor natuurbehoud moeten houden. De stikstofcrisis begint dan weer van voren af aan.

Wie zegt dat Remkes’ advies niet realistisch is, maakt zich er te gemakkelijk van af

Zo tekent zich op scherpe wijze opnieuw een probleem af in het stikstofdossier. Op een ongelukkig ­moment, juist nu Nederland een nieuwe crisis wacht, nog groter dan die van Mark Rutte: de mondiale recessie, veroorzaakt door Covid-19. Dat roept meteen de vraag op of Remkes’ advies wel realistisch is. Wie daarop zegt van niet, maakt zich er te gemakkelijk van af. Het rapport laat zich ook lezen als een aansporing om flink werk te maken van groen beleid, dat eigenlijk onvermijdelijk is. Zoals het stoppen van subsidies voor biomassacentrales, of het versneld aanpakken van de uitstoot door energiecentrales.

Veelzeggend is ook de positieve reactie van de bouw op het commissierapport. Die sector moet weliswaar veel schoner gaan werken, maar ziet voordelen van een extra scherp stikstofbeleid: geen juridische procedures meer die de bouw kunnen stilleggen bijvoorbeeld. Want als Remkes iets duidelijk heeft gemaakt, is het wel het onvermijdelijke van extra maatregelen: De rechter zal anders opnieuw ingrijpen. Wat dat betekent, is inmiddels iedere politicus bekend. 

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden