null Beeld

ColumnBabah Tarawally

Helaas kan de premier niet tegen de relschoppers zeggen dat ze op moeten rotten naar hun eigen land

Het spreekwoord ‘Wie wind zaait zal storm oogsten’ is wat mij betreft zeer treffend voor de gewelddadige relschoppers van vorige maand. Hun gedrag vond niet zijn oorsprong op de dag van de rellen. Ze doen mij denken aan de blokkeerfriezen. Wat maakt deze laatste groep anders dan de gewelddadige relschoppers? De een voert een gewelddadige strijd tegen de coronamaatregelen en de ander tegen anti-Zwarte-Piet-activisten.

Met de reacties op de blokkeerfriezen sloeg de premier de plank mis door hen te vergelijken met vreedzame anti-Zwarte-Piet-activisten. Zelfs steunde de helft van Nederland de blokkeerfriezen. Ik begrijp nu dat we toen veel meer naar hun achtergrond en sociologische oorzaken keken dan naar hun criminele gedrag.

Dit keer besloot de meerderheid van Nederland dat ze zich niet achter gewelddadige rellen wilde scharen. Men vond het gedrag on-Nederlands. We diskwalificeerden hen unaniem: dit is Nederland niet.

Kort lontje

Dit brengt me tot een citaat van Mark Twain: ‘Telkens wanneer je de kant van de meerderheid kiest, is het tijd om even stil te staan ​​en na te denken’. Ik schaar me onder de meerderheid dit keer en geloof dat relschoppers niet zo zijn geboren, maar zo zijn gemaakt. We hebben ze een naam gegeven en de wereld ingestuurd met een kort lontje. In dit geval een makkelijk ontvlambaar kort lontje.

Eerder werden relschoppers als de blokkeerfriezen bewonderd om dit korte lontje en mochten ze macht tonen tegen de ‘Ander’ die van buitenaf de Nederlandse tradities en cultuur wil veranderen. Met instemming van de meerderheid mochten ze zich jarenlang gedragen als de milities van de Nederlandse staat jegens die anderen. Ze betogen met geweld tegen asielzoekers, tegen vreedzame anti-Zwarte-Piet- en antiracismedemonstranten.

De relschoppers van vorige maand keerden zich tegen de horeca, de politie en de Nederlandse staat. Om in Maastricht de boel te sussen gaf de politie hooligans toestemming om hun stad tegen relschoppers te verdedigen. Het valt onder de noemer ‘boeven vang je met boeven’. Nu begrijp ik ook ineens de toevalligheid van het opduiken van extreemrechtse betogers tijdens vreedzame antiracismedemonstraties.

Tribale kaart

Ik ben een persoon die gelooft dat wanneer iets te toevallig lijkt er altijd een boodschap achter verborgen zit. Daar ik mijn jeugd en mijn jongvolwassen leven in een dictatuur heb doorgebracht, weet ik hoe het verdeel en heers-mechanisme werkt. In Sierra Leone, waar zestien verschillende stammen met elkaar leven, is de tribale kaart de troef van politici uit de stam van de meerderheid. Het levert ze veel stemmen op. In de westerse democratie hebben machtige personen niet een tribale stam om op te leunen, maar zij hebben wel de ideologieën van links, midden en rechts. Met een pikant thema als migratie en islam levert dit een verdeeldheid in drie zuilen op. Of het nou over de opvang van asielzoekers, het gedrag van paar ongehoorzame migranten of terreur uit de naam van islam gaat; het is vaak links die de volle laag krijgt, het midden dat het vaak niet weet en rechts die tegenstemt.

Verrassend vond ik de aanval op de relschoppers onder leiding van een rechts kabinet het scherpst. Ze worden terroristen, barbaren, gekken en/of gewetenloos genoemd. Helaas kan de premier niet tegen ze zeggen dat ze op moeten rotten naar hun eigen land. Want zij zijn producten van eigen bodem.

Babah Tarawally is schrijver, columnist en programmamaker. Voor Trouw schrijft hij om de week over (verborgen) discriminatie en racisme, maar vooral over manieren om elkaar  op dit thema te kunnen verstaan. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden