null Beeld

ColumnStijn Fens

Handen af van het klokgelui, Femke Merel van Kooten

Even heb ik getwijfeld of ik over Femke Merel van Kooten, lijsttrekker van de partij Splinter, die rond een halve zetel zweeft in de peilingen, moest schrijven. Er was aanleiding ­genoeg om het wel te doen. De twijfel zat ’m in haar lange naam. Die kost je als beetje consistent columnist algauw een vijfde van de ruimte die je is toebedeeld. Een probleem dat ik hier al eens signaleerde rond oud-CDA-partijleider Sybrand van Haersma Buma; maar die koos gelukkig eieren voor zijn geld, kortte zijn achternaam in tot ‘Buma’ en werd daarna burgemeester van Leeuwarden. Natuurlijk had ik de naam van Femke Merel van Kooten kunnen afkorten tot FMK, in de lijn van JFK (president Kennedy), maar dat vond ik iets te veel eer.

Ik besloot uiteindelijk toch deze ­column maar te schrijven. Mijn dagelijks leven staat namelijk min of meer op het spel.

Deze week was Femke Merel van Kooten te gast in het radioprogramma 1 op 1 van Sven Kockelmann. Die legt in de aanloop naar de verkiezingen lijsttrekkers met genoegen op de grill. De uitzending begon met een aantal punten uit het verkiezingsprogramma van Splinter, dat ­Kockelmann als volgt samenvatte: “Partij voor de Dieren plus een beetje D66, min een beetje VVD, plus een beetje PVV, gedeeld door Tweede Paasdag”. Zo is Splinter tegen het voortrekken van mensen met een niet-westerse achtergrond, voor een vrouwenquotum in de raden van commissarissen en moet de aparte vermelding van de vrijheid van godsdienst uit de grondwet worden geschrapt. Ook wil de partij geen uitingen van religie in openbare functies.

Gebedsoproepen van moskeeën

Maar Femke Merel van Kooten ging nog verder: “Openbare, hoorbare gebedsoproepen zou je uit de openbare ruimte moeten weren. Omdat iedereen vrij is om zijn eigen religie te hebben. Aan de andere kant heb je ex-moslims die zeggen: ‘Ik ben met heel veel pijn en moeite afgehaakt, ik heb mijn geloof verlaten en ik wil er niet mee worden geconfronteerd.’” Het gaat hier dus over gebedsoproepen van moskeeën. Kockelmann vroeg vervolgens hoe het dan zat met kerkklokken. Daarop zei Femke Merel van Kooten dat kerken hun klokken wel mochten luiden voor de tijdsaanduiding, maar niet om op te roepen tot gebed.

Ziedaar de zorgen over mijn dagelijks leven.

Van Femke Merel van Kooten mag je wel geloven, alleen mogen anderen er geen last van hebben. De openbare ruimte is in haar ogen een seculiere ruimte. Gebedsoproepen van moskeeën – hoe onverstaanbaar soms ook – en het luiden van klokken zijn opdringerig van aard en dienen te worden verboden. De gevolgen zijn verstrekkend. Want dit raakt niet alleen de zondagse viering of dienst of het vrijdagmiddaggebed, maar ook uitvaarten, huwelijken en doopvieringen. Dat worden heel veel ongemakkelijke stiltes. Nog even en ook sneeuwklokjes in het openbaar groen zijn uit den boze.

Het is ruim baan voor de niet-gelovige. Daar is niets mis mee, maar wel als gelovigen als gevolg daarvan tot achter de deuren van hun gebedshuizen, die van alle religieuze symbolen zijn ontdaan, worden teruggedrongen. Van overheidswege zullen subsidies worden verstrekt om ook de woonhuizen van gelovigen ‘geluidsneutraal’ te maken. Want zo tolerant zijn we dan weer wel in ons land.

Tolerantie bevorderen

Afgelopen zondag zag ik paus Franciscus tijdens zijn bezoek aan Irak bidden tussen de kapotgeschoten eeuwenoude kerken van Mosul. Zouden daar nog klokken in hangen? En zouden die nog kunnen luiden? De paus gaf zich in Mosul ­onbeschaamd over aan een vorm van religie in een openbare ruimte. Je kunt het opdringerig noemen. Maar je kunt je ook afvragen wat er mis mee is om uit de naam van je geloof mensen met elkaar proberen te verzoenen en tolerantie te bevorderen. “Dat de Heilige Vader ons nabij wil zijn in onze moeilijke omstandigheden is zo bijzonder. Met zijn bezoek is een nieuwe tijd ­aangebroken”, zei een priester uit ­Qaraqosh. “Het geeft ons hoop en kracht om verder te gaan.”

Ik hou het hier in Nederland ondertussen goed in de gaten. Als het geluid van Femke Merel van Kooten aan kracht wint en het luiden van klokken werkelijk onder druk komt te staan, zal ik niet aarzelen onder de naam ­Klepel mee te doen aan de volgende Tweede Kamerverkiezingen.

Naar verluidt zijn we al goed voor twee zetels.

Trouw-redacteur Stijn Fens volgt de katholieke kerk al decennia op de voet en schrijft columns over het geloof en zijn persoonlijk leven. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden