OpinieStille Zaterdag

Gert-Jan Segers: De wereld zal straks niet dezelfde zijn

Ook in de politiek is alles anders geworden. We staan nog voor grote vragen en grote keuzes. Maar vandaag is het stil, stiller dan anders, schrijft Gert-Jan Segers, fractievoorzitter van de ChristenUnie in de Tweede Kamer.

Deze zaterdag is het stil, zoals we het lang niet hebben gehoord. Gister was het vrijdag en klonk nog de Matthäus-Passion. Voor het eerst in decennia niet in kerken en concertzalen en daardoor des te indringender: ‘Erbarme dich, Mein Gott.’

Een virus van ver weg en beklemmend lege straten in China zijn opeens onze eigen werkelijkheid. We zijn van een generatie van eeuwige vooruitgang die niet eerder zo collectief en zo indringend is geconfronteerd met de eigen kwetsbaarheid en sterfelijkheid.

‘Mein Vater, ist’s möglich, so gehe dieser Kelch von mir. Mijn Vader, als het mogelijk is, laat deze drinkbeker aan mij voorbijgaan.’

Nu heeft het virus ook hier toegeslagen en inmiddels kent iedereen wel een slachtoffer van dichtbij. Familieleden van me liggen in eenzaamheid ziek te zijn. Een vriend van mijn broer, een net nog kerngezonde veertiger, is deze week overleden. Ik hoorde van een Udense arts de hartverscheurende verhalen over stervende patiënten die richting hun einde alleen soms nog de handschoen van een verpleegkundige voelden. Arts Gor Khatchikyan moest een oudere man op zijn afdeling voor spoedeisende hulp vertellen dat het er niet goed uitzag. “Maar ik sta nog in het volle leven, drum in een band.” Je hoorde in die woorden een wanhopig vastklampen aan het leven.

‘Wenn ich den Tod soll leiden, so tritt du dann herfür. Als ik de dood moet lijden, wees dan mij nabij.’

In deze crisis is nu ook politiek alles anders geworden. Het al dan niet openen van vliegveld Lelystad, onderhandelingen over de nieuwe begroting, de stikstofcrisis, alles waar ik ook mijzelf schrap voor had gezet staat nu in de schaduw van het virus. We zien opeens ook scherp de onnozelheid van de kleine politieke binnenbrandjes, coalitiegedoe waar we zo druk mee kunnen zijn, profileringsdrift op de vierkante kilometer van het Binnenhof.

Artsen als Gor

We luisteren naar de indrukwekkende verhalen van artsen als Gor die vechten voor levens, praten met mensen die moeten sterven en wanhopige familieleden die op afstand moeten blijven. En we horen het verdriet van mensen die niet meer weten wat erger is, besmetting door het virus of de eenzaamheid van hun geliefde in een verpleeghuis.

‘Wir setzen uns mit Tränen nieder.. Huilend zetten wij ons neer..’

Op deze Stille Zaterdag is het niet stil in onszelf. Nu de eerste schok van deze crisis wat wegebt, de eerste hoopvolle signalen van afvlakkende curves ons nieuwe moed geven, komen als vanzelf de eerste nieuwe gedachten op. Want in deze crisis leren we wat echt telt: zorg voor elkaar, echte aandacht, de maaltijden waarbij wij thuis nu weer iedere avond samen rond de tafel zitten.

We zien nu ook waar het maatschappelijk op aankomt: mensen in de zorg, docenten die er ook nu voor hun leerlingen en studenten zijn, politieagenten die voor orde zorgen, een overheid die er voor ons allemaal is.

Eén ding is zeker, de wereld na deze crisis zal niet dezelfde zijn als die van voor de crisis. Er zal een herwaardering zijn van de publieke sector als ruggegraat van onze samenleving. We zien de onhoudbaarheid van een economische orde waarin bedrijven ondanks jaren van voorspoed al na drie weken dreigen om te vallen. We zien hoe zzp’ers daarin de nieuwe horigen blijken te zijn, die als het erop aankomt alleen door de overheid geholpen kunnen worden. We zien de grenzen van globalisering en internationale afhankelijkheid waarin de gezondheid van verpleegkundigen in Uden afhangt van de productie van mondkapjes in Azië. Bovenal herontdekken we het belang van een hechte samenleving, van elkaar.

We weten dat we na deze crisis voor grote vragen, grote keuzes staan. Maar voordat we nieuwe antwoorden geven is het vandaag Stille Zaterdag. Pas morgen zal het Pasen zijn.

Lees ook: 

Over andere onderwerpen kan het in deze crisis even niet gaan

Ook het overgrote deel van de Tweede Kamerleden werkt thuis. Ze voeren schriftelijk debat en ja, daarbij moet voor corona veel wijken.

Wie zijn de coronabeslissers in Nederland?

Telkens herhaalt premier Rutte: het kabinet verzint niet zelf hoe het coronavirus wordt bestreden. Hij volgt de deskundigen. Dat gebeurt binnen de ‘nationale crisisstructuur’, met het handboek Crisisbesluitvorming in de hand. Wie zijn al die coronabeslissers?

Kamer: ‘Houd rekening met het zwartste scenario’

Het kabinet bereidt zich voor op het zwartste scenario waarin artsen de beschikbare bedden op overvolle ic’s moeten verdelen onder patiënten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden