Ik deug

Gaat u bij drukte ook wel eens stiekem in de eerste klas zitten?

Beeld -

Op het randje of net eroverheen? In Tijd leggen we u wekelijks alledaagse en minder alledaagse dilemma’s voor.

Al jaren forenst hij met de trein naar zijn werk, betaalt duur geld voor zijn abonnement tweede klas. Hij is een fan van treinreizen, op zich. Maar al te vaak staat hij op het perron en ziet de ellende alweer het station binnenrijden: zo’n veel te klein dubbeldekkertje waar veel te veel mensen zich voor staan te verdringen. Op dit drukke traject! Om zijn bloeddruk op een aanvaardbaar niveau te houden heeft hij een paar jaar geleden besloten om zich daar niet meer over op te winden. Bij overvolle treinen gaat hij namelijk linea recta naar de eerste klas. Hij is toch niet gek? Voor zijn abonnement kocht hij geen sta-plaats. Hij heeft recht op een stoel en als er niet genoeg plek is in de tweede klas dan is het alleen maar logisch dat hij doorschuift naar de eerste. Natuurlijk beseft hij dat de mensen die daar zitten een aanzienlijk duurder kaartje hebben dan hij, maar daar gaat het op zo’n moment toch helemaal niet om? Er zijn gewoon stoelen vrij. Een pure win-win-situatie.

Vorige week was de kwestie: als je op internet kleren bestelt, is het wel zo makkelijk om meerdere maten tegelijk te laten bezorgen. Wat niet past kan toch gewoon weer terug?

Echte winkel

Naar mijn onbescheiden mening is het in de omgang met internet-firma’s essentieel om je bewust te zijn van het verdriet van de echte winkel. Die verkommert, tenzij je heel kritisch en heel bescheiden je dingen bestelt, liefst dáar. Laat het lot van echte winkels je koud, dan hoor je maatschappelijk bij de ‘volgers’. Dan hoop ik voor je dat je gaat behoren tot de trendsetters, die internet-aankopen zoveel mogelijk beperken.
Loek Beukman, Zevenhuizen

Wegdrukken

Vooral de laatste zin van de rubriek van vorige week vind ik tekenend: dat je zo’n gedachte aan retour gestuurde kleding die vernietigd wordt, liever even wegdrukt. Het is iets wat ik ook veel om mij heen zie gebeuren, dat mensen hun kop liever in het zand steken dan de werkelijkheid onder ogen te komen. Dit is precies het probleem, volgens mij. Als iedereen zich zo zou gedragen was de wereld nog dichter bij de ondergang dan dat zij nu al is. Daarom een tip voor Margot: koop een zwart jurkje tweedehands, leen het van een zus/vriendin of ga dán pas naar een fysieke winkel zodat er geen transportvervuiling/wegdrukken van gedachtes aan te pas hoeft te komen. De tijd waarin comfort belangrijker kon zijn dan milieubelasting is helaas voorbij.
Aileen Dijksterhuis, Groningen

Kleding terugsturen

Ik zal heus niet ontkennen dat ik in het verleden online kleding heb besteld, maar ik merk dat dit toch niet goed (meer) voelt. Ik probeer zo weinig mogelijk – en als ik het al doe zo effectief mogelijk – spullen online te bestellen. Het kost om te beginnen een hoop geld. Al die bestelauto’s die met al die pakketten rondrijden, zijn niet goed voor het milieu. En voor de (kleding)winkels in de stad is het ook een slechte ontwikkeling. Online winkelen is natuurlijk prettig anoniem, maar de gesprekken die je soms hebt als je een winkel binnenloopt vind ik juist ook leuk. Ik pak nu mijn fiets en koers lekker naar de stad om daar mijn aankopen te doen.
Hedwig Pesgens, Groenekan

Mail uw reactie in maximaal 120 woorden met uw naam en woonplaats naar tijdreacties@trouw.nl (anoniem kan ook). Kijk ook op trouw.nl/ikdeug en geef uw mening. Heeft u zelf een moreel dilemma? Dat kan naar hetzelfde mailadres. Wij plaatsen uw kwestie – anoniem – in deze rubriek.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden