Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Gaat deze #metoo-hysterie nog lang duren?

Opinie

Sylvain Ephimenco

Sylvain Ephimenco. © Trouw
Column

Eerst dacht ik gisteren dat de Volkskrant zich op zijn voorpagina aan een variatie op de voorpagina van Trouw van twee weken geleden had gewaagd. Maar hoewel de lay-out verdacht veel aan de #MeToo-ontboezeming van Jelle Brandt Corstius deed denken was hier geen sprake van een persoonlijke getuigenis over seksuele intimidatie. 

‘Iedereen wist het’, schreeuwde de kop. Het betrof een aanklacht tegen een prominent. Alweer. Wat iedereen wist, was dat filmproducent Job Gosschalk een viezerik is die jonge acteurs zich liet ontkleden tijdens audities. Ik las in het artikel van twee pagina’s, dat stoelde op 11 bronnen, waarvan 9 anoniem (!), dat hier geen sodomie, plas- en wurgseks hadden plaatsgevonden tijdens echte (gewelddadige) verkrachtingen zoals bij Tariq Ramadan.

Lees verder na de advertentie

En dat er ook geen aangifte was gedaan, die de anonieme klachten ondersteunen. Dan vraag ik me af of je zomaar de volledige naam en de foto van een beweerde viezerik op je voorpagina kunt plaatsen. Ik bedoel maar: de naam van Volkert, de infame veroordeelde moordenaar van Fortuyn, mag je 15 jaar na dato niet voluit gespeld in de Volkskrant tegenkomen. En ook niet in Trouw, wat absurd, ridicuul en krankzinnig is. Maar bij het huidige volksgericht over seksuele intimidatie zijn alle slagen, vooral die onder de gordel, geoorloofd.

Eergisteren werd bekend dat de Welse minister Carl Sargeant zelfmoord had gepleegd na te zijn beschuldigd van ongepast gedrag jegens vrouwen. Daarvoor moest de Britse minister van defensie, Michael Fallon, zijn ontslag aanbieden. Vijftien jaar geleden had hij tijdens een diner zijn hand op de knie van een journaliste gelegd. De vrouw in kwestie vond dit ontslag ‘het meest absurde, ridicule en krankzinnige ooit’ en verzekerde dat ze van die hand nooit last had gehad.

Vroeger werden vrouwen na een heksenproces verbrand, nu worden mannen zonder vorm van proces tot wanhoop en soms zelfmoord gedreven

Dominante varkens

Gisteren was het alweer raak in ons Varkenskoninkrijk aan Zee: journalist Francisco van Jole verscheen stotterend en continu aan zijn Pinocchio-neus pulkend in een studio van Radio 1. Hij was de dag ervoor door een anonieme vrouw, surfend op de #MeToo-golven, bij aartsvijand GeenStijl als varken verlinkt. 

Iets van tien jaar geleden in een hotelkamer met alleen een witte onderbroek aan en een tong gestoken in een mond die ‘nee’ probeerde te zeggen. Nu snap ik ook wel dat het verhaal vermakelijk is: Van Jole, baas van de Vara-site Joop.nl, linkse moraalridder die andersdenkenden graag onder de guillotine van zijn correctheid legt, nu als moreel residu op het schavot.

Maar dan wil ik nu ook weten hoeveel varkens er bij GeenStijl zitten. En hoeveel honderdduizenden Nederlandse mannen nog iets op te biechten hebben. Ik ken er een tiental uit het geruchtencircuit, onder wie journalisten en politici. Gaat deze hysterie nog lang duren? Ja, heel wat mannen zijn dominante varkens, maar dat verschijnsel dateert uit de oertijd en anno 2017 zijn die oerdriften hoe dan ook wat afgenomen. Vroeger werden vrouwen na een heksenproces verbrand, nu worden mannen zonder vorm van proces tot wanhoop en soms zelfmoord gedreven.

Lees hier meer columns van Sylvain Ephimenco

Lees hier alles over #metoo. 



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Vroeger werden vrouwen na een heksenproces verbrand, nu worden mannen zonder vorm van proces tot wanhoop en soms zelfmoord gedreven