Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Gaan ouders echt te snel uit elkaar ?

Opinie

Monic Slingerland

Monic Slingerland © Leo Lanser
De Vraag van Monic

Mensen gaan te snel uit elkaar, stelde columnist Elke Geurts vorige week in een interview over haar boek 'Ik nog wel van jou'. Ze bedoelde vooral mensen met kinderen. 

Lezers van haar column weten dat Elke Geurts zelf middenin een scheiding zit en twee kinderen heeft. En vooral dat ze zich hevig verzet heeft tegen die scheiding. Je zou haar stelling dus kunnen wegzetten als een particuliere opvatting die alleen iets zegt over haar verdriet.

Lees verder na de advertentie

Of heeft ze een punt? In haar dwarsige, tegendraadse opstelling zit ook een uitdaging om weer eens scherp naar onze eigen tijd te kijken. Driekwart van de kinderen uit de klas van haar dochter heeft een scheiding meegemaakt. Is er zoveel fundamenteel veranderd in een paar decennia dat waar het vroeger gebruikelijk was dat de meeste ouders bij elkaar bleven, het nu bijzonder is wanneer kinderen een thuis hebben bij de ouders uit wie ze geboren zijn?

Om te beginnen kennen de meeste gezinnen geen kostwinner meer. Dat betekent dat de weg vrij is voor in ieder geval vrouwen om de relatie te verbreken en een eigen leven op te bouwen. In de tijd van mijn grootouders, geboren begin vorige eeuw, was dat nauwelijks denkbaar. Waar had een gescheiden vrouw met kinderen toen van moeten leven?

Of was het niet meer uit te houden, met die hoge lat ver boven het hoofd?

Verwachtingen

Ik durf niet te zeggen hoe belangrijk dit aspect is. Maar wat zeker meespeelt, denk ik, is de verwachting die we van een relatie hebben. De lat is steeds hoger te komen liggen. Net zoals in de rest van het leven. Zouden we nu nog kunnen leven in zulke kleine huizen met een enkele kachel, zonder stofzuiger, dagen achtereen dezelfde kleren dragen, niet op reis gaan en alles met de fiets doen? En toch, in die omstandigheden duurden de meeste huwelijken tot de dood hen scheidde.

Was dat uit nood, omdat scheiden per definitie leidde tot schande, verstoting en diepe armoede? Namen vrouwen en mannen daarom maar genoegen met een man of vrouw aan tafel en in bed met wie ze niet erg gelukkig waren, of misschien wel nogal ongelukkig? Dan zou je nu je zegeningen tellen. Toch blijft die opmerking van Geurts bij mij rondzingen, ze gaat niet weg ondanks dat beeld van vroeger.

Liefde is niet af te spreken, en ook niet per contract vast te leggen of zelfs maar af te dwingen, moet ook Elke Geurts toegeven. Je kunt als buitenstaander wel allerlei verstandige dingen roepen, zoals dat je het met kinderen toch moet proberen om het met elkaar uit te houden, al was het maar om hen te laten zien dat je hun belang en hun toekomst toch net even belangrijker vindt dan jouw grote geluk.

Maar wie met pijn in het hart een punt zet achter de relatie, zal misschien zeggen dat je zo aan kinderen laat zien dat je best voor jezelf mag kiezen. Of dat het niet meer uit te houden was, met die hoge lat ver boven het hoofd, en niets meer dan kruimelliefde.

Ik ben benieuwd hoe u ertegenaan kijkt. Gaan ouders van kinderen te snel uit elkaar? Of is het, hoe pijnlijk ook, toch een zegen van deze tijd dat het kan, stoppen met een relatie die ongelukkig maakt?

Stuur uw reactie van circa 150 woorden uiterlijk dinsdag 12 uur naar lezers@trouw.nl, voorzien van naam en adres. Een keuze uit de antwoorden verschijnt woensdag.

Lees ook het interview met Elke Geurts: 'Mensen gaan veel te snel uit elkaar'



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Of was het niet meer uit te houden, met die hoge lat ver boven het hoofd?