null Beeld

ColumnSylvain Ephimenco

Frankrijk als tweede Syrië, angst­zaai­e­rij of reëel gevaar?

De internationale pers heeft nogal lauw gereageerd op de recente terroristische aanslag op een Franse politiefunctionaris, vrijdag in Rambouillet. ­‘Alweer’, hoor je bijna de redacties zuchten. Stéphanie M., 49 jaar, werd door Tunesische jihadist Jamel G. in buik en keel gestoken terwijl ze bij de ingang stond van haar politiebureau. Ze stierf terwijl de terrorist werd neergeschoten.

Alweer, ja. Frankrijk is het land van de ­spotprenten over Mohammed, het laïcisme, de strijd tegen moslim­separatisme in de banlieues en daarom het doelwit van het internationale jihadisme. Deze aanslag was de zeventiende tegen politiefunctionarissen sinds 2014. Verder werden ook journalisten, concertgangers, terrassenklanten, kerkgangers, tal van 14 juli-feestvierders en een priester door moslimterroristen vermoord. In totaal meer dan 250 doden. Alles went, nietwaar?

Niet helemaal. Eerder, op woensdag in het rechtse blad Valeurs Actuelles, publiceerden twintig gepensioneerde generaals uit diverse onderdelen van het Franse leger een ­oproep aan de regering die door ­honderd hoge officieren en duizend ­andere militairen (niet duidelijk is of deze ook gepensioneerd zijn) is ­medeondertekend. Hierin wordt in dreigende taal ­gewaarschuwd dat door terrorisme, moslimseparatisme en geweld in de banlieues het land aan de vooravond staat van een ongekende geweldexplosie: “Wij zien dat het niet langer tijd is om te talmen, anders zal morgen een burgeroorlog een einde maken aan deze groeiende chaos en de doden, waarvoor u verantwoordelijk zult zijn, zullen in duizenden geteld worden.”

Zondag heeft de woedende minister van defensie Florence Parly de generaals ‘onverantwoordelijk’ genoemd, evenals rechts-nationalistisch politica Marine Le Pen die haar steun aan de militairen heeft aangeboden. Linkse partijen noemen op hun beurt de militairen ‘opruiend’ met coupneigingen. Het concept van een eventuele Franse burgeroorlog tussen etnische groepen is de laatste tijd niet van de lucht. Volgens oud-premier Manuel Valls hopen jihadisten op represailles, “bedoeld om een burgeroorlog uit te lokken en het land te onttrekken aan de democratische regels”. Ook oud-stafchef van het Franse leger generaal Pierre de Villiers zei op 6 april in een interview in Le Figaro: “Ik vrees voor een burgeroorlog. Het kan langzaam of zeer snel kantelen.”

Pure angstzaaierij van alarmisten of reëel gevaar? Ik heb me afgevraagd, mocht het zover komen, wat de consequenties voor Europa zouden zijn met een etnische burgeroorlog in het hart van het oude continent? De tweede economie van de EU badend in chaos zou een zware ontregeling betekenen voor de rest van de lidstaten. Bovendien, wie zegt dat het etnische geweld, volgens mij het wreedste dat er bestaat, niet naar andere Europese steden zou kunnen overslaan?

Je kunt je zelf verbeelden dat Frankrijk een soort nieuw Syrië in Europa zou kunnen worden met uit alle hoeken van Europa vertrekkende Frankrijk-gangers, klaar om te vechten. Een krankzinnig scenario, maar wel een dat mij bezighoudt.

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden