Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Fractievoorzitter Dijkhoff en kardinaal Eijk debatteren te bits

Opinie

Trouw

Wim Eijk. © Reuters
Commentaar

Het debat, als je het zo noemen mag, tussen kardinaal Wim Eijk en VVD-fractievoorzitter Klaas Dijkhoff is een typisch voorbeeld van een belangrijk debat over een even belangrijk onderwerp dat in totale nutteloosheid strandt, doordat de deelnemers zozeer op de man spelen.

In een vraaggesprek met het Algemeen Dagblad en de regionale kranten van de Persgroep stelde de aartsbisschop van Utrecht de VVD-fractievoorzitter voor als het vleesgeworden hyperindividualisme. Hij citeerde een uitspraak van Dijkhoff op het laatste congres van zijn partij. 

Lees verder na de advertentie

Dijkhoff stelde toen in een volledig door Eijk weggelaten context dat de overheid kerken niet kan verbieden­­, maar dat het goed is dat ze een toontje lager zingen. Dijkhoff, aldus Eijk vergat daarbij dat de kerken (nog altijd) een belangrijke functie hebben en beschuldigde Dijkhoff van kleinzieligheid. “Je moet de groots­heid hebben om religie te accepteren”, aldus de leider van de Nederlandse katholieke kerk.

De aartsbisschop verlangt kennelijk sterk terug naar de jaren vijftig

Dijkhoff sloeg op een ongehoord harde manier terug. Aanvankelijk met een bericht op zijn Facebookpagina, later ook geplaatst op de site van de VVD. Daarin stelde de liberaal dat het Eijk zelf is die katholieken vakkundig de kerk uitgejaagd heeft. “U en uw kerk, die eens de mijne­­ was, heeft zich de afgelopen decennia gespecialiseerd in het verjagen van veel goed, liefhebbend en sociaal­­ volk”, aldus Dijkhoff.

Jaren vijftig

Als we het goed begrijpen, gaat dit debat over de vraag in hoeverre de kerk en religie nog een bindende rol kunnen (en moeten) spelen in de samenleving en in hoeverre dit wordt bemoeilijkt door de neo-liberale ideologie­ waarvan de huidige samenleving doordrenkt is.

Die rol is er en moet er ook zijn. Nu de individualisering dermate is voortgeschreden en (niet noodzakelijkerwijs daardoor) eenzaamheid en vervreemding belangrijke maatschappelijke fenomenen geworden zijn, kan de positieve rol van de kerk niet overschat worden.

Alleen, daar had Dijkhoff het helemaal niet over in zijn congresspeech. De passage stond in het teken van zijn lofzang op de emancipatie van de burger.

De aartsbisschop verlangt kennelijk sterk terug naar de jaren vijftig. Hij verwijst er in ieder geval naar door eraan te herinneren dat hij in 1953 geboren werd. Eijk stelt nog meegemaakt te hebben dat het leven bescheiden was en veel mensen dingen samen deden.

Dat waren inderdaad kenmerken van die tijd. Positieve kenmerken. Negatieve zijn er echter ook te veel om op te noemen. Eén daarvan benoemde Dijkhoff. Het zou de beide heren sieren dat ze het debat niet laten bij hun boze uitwisseling, maar het voortzetten met respect­­ en waardering voor ieders afzonderlijke rol.  

In het Commentaar leest u de mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Lees ook:

Dijkhoff haalt uit naar kardinaal Eijk: 'Monseigneur Eijk, ik schrijf mij uit bij uw kerk. Uit liefde'

In een open brief schrijft Dijkhoff dat Eijk ‘zelf vakkundig’ mensen de ka­tho­lieke kerk ‘uitgejaagd’ heeft. 

Is er iemand die de woorden bewaakt, of laten we die domweg ontsnappen?

Alom is ‘debat’ een ander woord geworden voor het uitwisselen van hatelijkheden - het is niet houdbaar, schrijft Stevo Akkerman.

Deel dit artikel

De aartsbisschop verlangt kennelijk sterk terug naar de jaren vijftig