ColumnStevo Akkerman

Fonds Podiumkunsten geeft geen cent aan ‘de provincie’

Je kunt veel zeggen over de provincie, of hoe heet dat, het platteland, de regio, maar zingen kunnen ze er niet. Zet ze op een podium en alle zeggingskracht sijpelt weg, geef ze een microfoon en alle oorspronkelijkheid verstomt. Geen wonder dat het Fonds Podiumkunsten bij de toekenning van de meerjarige subsidies alle kaarten op Amsterdam heeft gezet: de hoofdstad is de zetel van de creativiteit, daar worden de mensen achter de piano geboren, met zulke dingen moet je rekening houden.

Er was 21 miljoen euro te verdelen, überhaupt al niet veel geld. “Booking.com zou er een heel leuke vrijdagmiddagborrel van kunnen organiseren”, schreef de Twentse cabaretier André Manuel in De Gelderlander. Maar over het totale bedrag voor de kunsten gaat het nu even niet, dan krijgen we vergelijkingen met de staatssteun voor KLM en zo (3,4 miljard). Dat is ook wrang, maar hier speelt louter de verdeling voor de podiumkunsten. Die ziet er zo uit: 54 procent gaat naar Amsterdam, 11 procent naar Rotterdam en Utrecht (voor Den Haag zag ik geen specifiek cijfer), de rest gaat naar de rest, met precies 0 procent voor Overijssel en Gelderland. Nogmaals Manuel: “Wij wonen nu eenmaal in een gedeelte van Nederland waar de subsidie naar het varken gaat in plaats van naar de kunstenaar”.

Er mag getwijfeld worden aan het fonds

Het was me al opgevallen dat er iets raars aan de hand was toen ik las dat de Fries-Groningse zanger Meindert Talma geheel buiten de boot was gevallen, en wel omdat ‘de artistieke kwaliteit’ van zijn werk ‘zwak’ zou zijn. Daar valt over te twisten, dacht ik – ik zag hem op het Geestdrift Festival en mijn indruk was dat de artistieke kwaliteit geweldig was. Het fonds plaatst echter ‘kanttekeningen bij zijn vakmanschap’: zijn stem heeft ‘een beperkte reikwijdte’, de muziek is ‘nogal eenduidig’, de arrangementen zijn ‘niet overtuigend’, zijn werk is kortom ‘weinig oorspronkelijk’ en ‘getuigt van weinig zeggingskracht’. Als in een openbare afwijzing wordt gekozen voor dergelijke onelegante bewoordingen, mag getwijfeld worden aan het beoordelingsvermogen van het fonds, te meer omdat Talma een uniek figuur is, met een volstrekt eigen absurdistische stijl.

Ik wil niet suggereren dat Talma is gestraft voor het feit dat hij uit Surhuisterveen komt en tegenwoordig in Noordhorn woont, maar het is veelzeggend dat de vijf oostelijke en noordelijke provincies slechts 1 van de 50 toekenningen binnensleepten. Ik heb dat niet zelf berekend, dat heeft het CDA ­gedaan, en het christen-democratische wantrouwen jegens de Randstad lijkt mij ditmaal terecht. Het fonds zegt ‘minder grote nadruk’ te geven aan regionale spreiding omdat de financieringsmethode is ­gewijzigd (er gaat meer geld via de ‘culturele basisstructuur’), maar de huidige uitkomst is belachelijk onevenwichtig. Bovendien, zo stelt Kamerlid Pieter Omtzigt, is de eis voor regionale spreiding buiten de Kamer om verdwenen uit de officiële regeling; hij wil van minister Ingrid van Engelshoven weten waarom dat zo stiekem is gebeurd.

‘Storm zal er komen in Groningen’, zingt Talma.

Drie keer per week schrijft Stevo Akkerman een column waarin hij de ‘keiharde nuance’ en het ‘onverbiddelijke enerzijds-anderzijds’ preekt. Lees ze hier terug. Abonneer je op zijn column in onze mobiele app en lees hem als eerste.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden