Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Euforie en angst liggen dicht bij elkaar in Israël

Opinie

Stevo Akkerman

© Trouw
Column

Hoeveel nieuws, hoeveel drama, hoeveel licht en hoeveel duisternis kan één landje herbergen? 

Feest vanwege het 70-jarig jubileum van de staat Israël, verdriet om de ‘nakba’ ofwel de ramp voor de Palestijnen. Winst bij het Eurovisiesongfestival, een 49ste dode bij de protesten in Gaza, ditmaal een jongen van 15. Euforie om de verhuizing van de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem, angst voor een oorlog met Iran.

Lees verder na de advertentie

Het gedruis is te groot, je zou een stap terug willen doen en het ‘derde oog’ willen zijn dat het gewoel van zo’n afstand bekijkt dat alle mensen op elkaar lijken. Een oog dat ziet hoe alle overleveringen van de geschiedenis ‘helderheid missen’. Die woorden zijn van de Libanese schrijver Elias Khoury, en ze werden dit weekeinde geciteerd door de Israëlische publicist Avraham Burg. Burg, oud-voorzitter van het Israëlische parlement, schreef een bijzondere recensie van de nieuwe roman van Khoury, en ik las die met ingehouden adem, ook omdat ik beide mannen ooit heb ontmoet.

Laat me kort iets over hen vertellen. Burg groeide op in een conservatief-zionistisch milieu, zijn vader was minister voor de Nationaal-Religieuze Partij, zijn moeder een overlevende van het Hebron-bloedbad van 1929, waarbij bijna 70 Joden door Arabieren werden vermoord. Toch eindigde Burg, na een lange mars door de Israëlische politiek, aan de linkerkant van het spectrum; hij sloot zich uiteindelijk aan bij Hadash, een partij van Joden en Arabieren gezamenlijk. Israël moet zich moet bevrijden van zijn trauma’s, vindt hij, door niet langer overal nazi’s te ontwaren.

Je zou een stap terug willen doen en het ‘derde oog’ willen zijn dat het gewoel van zo’n afstand bekijkt

Khoury is afkomstig uit Beiroet, kind van Grieks-orthodoxe ouders, en een internationaal veelgeprezen auteur; potentieel Nobelprijskandidaat. Hij koos er op zijn 18e voor zich te beschouwen als Palestijn, en nog altijd is hij in zijn werk de chroniqueur van hun geschiedenis, al vertolkt hij consequent meerdere stemmen. ‘Ik ben bang voor een geschiedenis die slechts één versie heeft. De geschiedenis heeft verschillende versies, maar wanneer ze verstolt tot één enkel verhaal, kan dat alleen tot de dood leiden’, schreef hij.

Lagen

Zijn jongste boek, ‘Kinderen van het getto: mijn naam is Adam’, is gebaseerd op wat er gebeurde in Lydda, het huidige Lod, nabij het Ben Gurion-vliegveld. In 1948 werden de 50.000 tot 70.000 Palestijnse inwoners van Lydda uit hun woningen verdreven en te voet richting Ramallah gestuurd. Op verzoek van Khoury is de eerste vertaling van zijn boek die in het Hebreeuws, pas in oktober volgt de Engelse. En volgens Burg grenst de roman aan de perfectie, niet in de laatste plaats omdat de hoofdpersoon zowel een Palestijn als een Israëliër in zich draagt.

Dat sluit aan bij wat Khoury zei toen ik hem sprak in 2010, en wat sindsdien alleen maar aan belang heeft gewonnen. “Een persoon bestaat uit verschillende lagen. De hele wereld is in de greep van de identiteit, maar het is een vals probleem. Want er bestaat niet zoiets als één, pure, zuivere identiteit. Onze identiteit is: identificeren met.”

Drie keer per week schrijft Stevo Akkerman een column waarin hij de 'keiharde nuance' en het 'onverbiddelijke enerzijds-anderzijds' preekt. Lees hier meer van zijn columns.

Lees ook:  Hoe Israël uitgroeide tot een multiculturele hutspot

Israël is zeventig jaar jong. In die korte tijd groeide het blanke 'westerse' landje uit tot een multiculturele hutspot. En hoewel alle joden in Israël hun natie hoog hebben als veilig thuisland, blijkt de ene jood niet altijd evenveel waard als de andere.


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Deel dit artikel

Je zou een stap terug willen doen en het ‘derde oog’ willen zijn dat het gewoel van zo’n afstand bekijkt