Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Er voltrekt zich een drama aan de grens met Israël

Opinie

Trouw

© AFP
Commentaar

Het Palestijns-Israëlische conflict was op de achtergrond geraakt door het grootschalige geweld in Syrië, pal ernaast. Maar de Palestijnse marsen die nu plaatsvinden in het kader van het 70-jarig bestaan van Israël, komende maand, maken duidelijk hoe explosief de situatie nog steeds is.

 Er zijn al minstens dertig doden gevallen en volgens sommige tellingen duizend gewonden. En het eind is nog niet in zicht.

Lees verder na de advertentie

Uiteraard wisten de Palestijnse leiders dat Israëls reactie hard zou zijn toen ze hun mensen opriepen om Israël binnen te dringen en zo de wereld te wijzen op het recht op terugkeer van Palestijnse vluchtelingen. De regering van premier Netanyahu had immers klip en klaar gezegd bij pogingen tot bestorming van de grens met scherp te schieten. Maar dode demonstranten lijken helaas, hoe cynisch ook, een propagandamiddel voor wie de Israëlische bezetting of zelfs het bestaan van de staat Israël aan de kaak wil stellen. Dat zelfs kinderen worden aangemoedigd te demonstreren is schokkend, dat veel kinderen meedoen illustreert hoe het drama onder Palestijnen van generatie op generatie overgaat.

Dat zelfs Palestijnse kinderen worden aangemoedigd
te demonstreren is schokkend

Israël betoogt terecht dat het zich geen massaal binnendringen van Palestijnse demonstranten kan veroorloven. En er bestaat ook weinig twijfel dat veel Palestijnen – net als sommige andere groepen en landen in het Midden-Oosten – het liefste de Joodse staat als geheel willen elimineren. Maar dat wil niet zeggen dat er geen andere manieren zijn om demonstranten te stoppen dan hen dood te schieten als ze de hekken naderen. Het Israëlische leger zegt sommige schietincidenten te onderzoeken, en daar is ook alle reden toe.

Escalatie

Te vrezen valt dat het geweld de komende weken verder escaleert. Ook al omdat iedere vorm van overleg is opgeschort. Dat is een gevolg van falend Palestijns leiderschap, maar ook van de harde lijn van Netanyahu en van de keuze van de Amerikaanse president Trump om zo duidelijk de kant van Israël te kiezen – met de erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van Israël als meest typerende voorbeeld.

Er zal dus geen overleg plaatsvinden over de-escalatie op korte termijn, laat staan over een twee-statenoplossing op langere termijn. Israël zal dan immers de meeste van zijn nederzettingen moeten ontmantelen en zich moeten terugtrekken achter, grofweg, de grenzen van 1967. De Palestijnen moeten dan afzien van terreur tegen Israël, zijn bestaansrecht erkennen en een oplossing voor Jeruzalem en de vluchtelingen toestaan.

Dat laatste punt, het volledige recht op terugkeer, is nu het hoofdpunt van de Palestijnse campagne. En dat maakt helaas maar al te zeer duidelijk hoe ver weg zelfs het begin van een oplossing is.

De mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren. Lees meer commentaren op trouw.nl/commentaar.

Lees ook: 'Dit zijn de gezichten van het Palestijns verzet in de Gazastrook'

Op de grens tussen Gaza en Israël groeit een uitzonderlijk eensgezind Palestijns protest. Politieke facties lijken hun onderlinge geruzie opzij te zetten.

Deel dit artikel

Dat zelfs Palestijnse kinderen worden aangemoedigd
te demonstreren is schokkend