null Beeld

CommentaarNavo vs Rusland

Er moet gepraat worden over Poetins ‘achtertuin’, met begrip voor de Russische zorgen

Redactie Trouw

Aan duidelijkheid laat Vladimir Poetin de laatste tijd niets te wensen over: de Russische president wil meer greep op de ‘achtertuin’ van zijn land, en als hij daarvoor met geweld moet dreigen of zelfs de wapens moet oppakken, dan twijfelt hij niet. Op hoge toon eist hij van westerse landen dat ze zich bij zijn wensen neerleggen.

De afgelopen week etaleerde Poetin op verschillende fronten zijn invloed. Naar Kazachstan, waar de bevolking te hoop liep tegen het autocratische regime, stuurde hij (op verzoek van de onder vuur liggende leider) een paar duizend militairen. Die assisteerden op de achtergrond bij het neerslaan van de opstand.

Aan de westelijke grens van Rusland stookte Poetin het vuurtje rondom Oekraïne intussen flink op. Deze week is er op het hoogste diplomatieke niveau koortsachtig overleg onder de dreiging van een Russische inval in het oosten van Oekraïne. Aan de grens heeft Poetin zo’n 100.000 militairen verzameld.

Poetin wenst garanties dat de Navo niet verder uitbreidt

De invasie-dreiging ondersteunt een eenzijdig Russisch eisenpakket dat sinds eind december in Washington en bij de Navo in Brussel op tafel ligt. Poetin wenst garanties dat de Navo niet verder uitbreidt, en dat troepen en wapens van het bondgenootschap uit Oost-Europa worden weggehaald.

Westerse landen, de VS voorop, stellen volkomen terecht dat dit niet de omstandigheden zijn om Poetin tegemoet te komen. Concessies doe je niet aan iemand die zonder overleg van alles eist en daarbij ook nog dreigt met een wapen.

Dat wil niet zeggen dat er niet gepraat moet worden, sterker: het is in ieders belang dat er eindelijk eens veelomvattende afspraken worden gemaakt om de situatie aan de Russische grenzen te stabiliseren en Moskou, buurlanden én Europa als geheel een gevoel van veiligheid te bieden. Anders blijven we aan de gang met dreiging en daadwerkelijk geweld – want dat de Russen daartoe in staat zijn bewezen ze in 2008 met het binnenvallen van Georgië en in 2014 met het annexeren van de Krim.

Een akkoord moet ook recht doen aan Russische zorgen

Enig begrip voor Russisch ongemak over westerse troepen en wapens in zijn voormalige invloedssfeer is daarbij niet verboden. Aan de andere kant begint alles met Russisch respect voor de soevereiniteit van Oekraïne en andere voormalige Sovjet-republieken. Ook deze landen moeten dus betrokken worden bij eventuele onderhandelingen.

Doel moet een breed gedragen akkoord zijn dat er enerzijds toe leidt dat Moskou zijn troepen terugtrekt en zijn inmenging in Oost-Oekraïne staakt, en dat anderzijds ook recht doet aan Russische zorgen. Het zou goed zijn als Europa hierbij het voortouw neemt, zoals de onlangs overleden oud-diplomaat Edy Korthals Altes in deze krant terecht betoogde, om zo uit de eindeloze cirkel van spanning en geweld te komen aan de randen van het continent.

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden