Opinie

Elk kind heeft het recht gewenst te zijn

Informatiestand over abortus op de Libelle-Zomerweek. Beeld Fleur Wiersma

Er is moed nodig om de keuze te maken je ongewenste kind niet te krijgen. Praat vrouwen geen schuldgevoel aan, betoogt Leny Woudstra.

Na lange tijd van wikken en wegen durven mijn man en ik het begin jaren ­zeventig ondanks het ­milieupessimisme van de Club van Rome en de dreiging van een kernoorlog aan: we willen kinderen en ik stop met de anticonceptie.

Na de geboorte van onze dochter in 1973 stop ik met werken en ik ga in de avonduren pedagogiek studeren. Ik heb dan tien jaar met veel inzet en plezier voor de klas gestaan in het basis- en speciaal onderwijs. In die jaren heb ik met verontwaardiging en machteloosheid ervaren dat er nog steeds ‘per ongeluk’ kinderen geboren worden. Dat gebeurt vaak bij ouders die opvoedvaardigheden missen en hun kinderen in alle opzichten dusdanig verwaarlozen dat uithuisplaatsing soms de enige optie is.

We krijgen twee zeer gewenste kinderen en willen hen met liefde en aandacht opvoeden tot empathische en kritische mensen. Wij kunnen hun een betere start geven dan wijzelf hebben gehad. Mijn man is enig kind gebleven nadat zijn broertje in de oorlog is overleden en ik, als nakomertje geboren midden in die oorlog, ben opgegroeid in een onveilig, orthodox-protestants gezin.

Met deze twee kinderen is ons gezin voltooid. Nog jaren de pil slikken is niet aantrekkelijk en we kiezen voor een definitieve oplossing: ik laat mij steriliseren. Ik teken het document waarin ik aangeef te beseffen dat deze ingreep onherroepelijk is.

Zwanger

Twee jaar later – we zijn net verhuisd – blijft de menstruatie weg. Ik word enorm ongerust, maar het is toch niet mogelijk dat ik opnieuw zwanger ben? De nieuwe huisarts zegt: “U bent inderdaad zwanger. Als u abortus overweegt, kan ik u doorverwijzen naar een kliniek. Denk er samen met uw man nog maar eens goed over na.” Verbijsterd verlaat ik de spreekkamer.

Voor mijn partner is het duidelijk: er is iets fout gegaan bij de sterilisatie en dat moet hersteld worden. Maar ik ben opgevoed met de God der Wrake, die mij streng zal straffen als ik laat ingrijpen: ik zal de ingreep niet overleven of een van mijn kinderen zal sterven. Die gedachte laat mij niet los, hoewel ik intussen heel anders over religie ben gaan denken.

Ongelukje

Wat mij ook niet loslaat is mijn stellige overtuiging dat elk kind het recht heeft om gewenst te zijn, om welkom te zijn in het gezin. Zelf ben ik ‘een ongelukje’. Dat gebeurde toen nu eenmaal. Maar nu, in 1979 bewust een ongewenst kind krijgen? Dat mag en kan ik niet laten gebeuren. Van Sartre heb ik geleerd dat niets doen ook een keuze is, dus word ik gedwongen om de afweging te maken en besluit het recht van het ongeboren kind te laten prevaleren.

Als ik huilend wakker word na de ingreep, zegt een bitse verpleegkundige: “U wilde dit toch zelf.” Na zes weken vertelt de gynaecoloog dat het vruchtje al afgestorven was bij de operatie. “Waarom heeft u dat niet gelijk gezegd? Het had mij zoveel angst gescheeld.” Dat begrijpt hij niet, ik had de morele beslissing toch zelf genomen.

De schuld van deze gedwongen keuze tussen abortus en een ongewenst kind door een medische fout, is direct bij mij neergelegd. Geen arts heeft zich medeverantwoordelijk verklaard en zich om mijn psychisch welbevinden bekommerd. Na veertig jaar ben ik nog steeds van slag als ik hoor hoe vrouwen die de moed hebben ervoor te kiezen geen ongewenst kind te krijgen, bejegend worden. Het kan zijn, dat zij met een dusdanig schuldgevoel worden opgezadeld dat er nog steeds ongewenste kinderen geboren worden. Ik hoop dat de tegenstanders van abortus beseffen hoe groot hun verantwoordelijkheid hiervoor is.

Lees ook:

Schreeuw om Leven heeft één missie: abortus moet uit Nederland verdwijnen

Wie zijn de mensen die demonstreren bij abortusklinieken? Wat motiveert hen? Fotograaf Fleur Wiersma volgde een jaar anti-abortusorganisatie Schreeuw om Leven. Trouw-redacteur Stijn Fens sprak met de directeur en een vrijwilliger.

Vrijheid van meningsuiting is er voor iedereen, ook voor tegenstanders van abortus

Mogen mensen tegen abortus demonstreren op de stoep van abortusklinieken? Ja, mits zij bezoekers niet hinderen of hinderlijk volgen en zich onthouden van geweld of gescheld. De vrijheid van meningsuiting is er voor iedereen.

Plan voor abortuspil bij huisarts zorgt voor stress in de coalitie

Het kabinet wilde rust over medisch-ethische discussies, maar een wetsvoorstel van GroenLinks en de PvdA over de abortuspil gooit roet in het eten. Gaan D66 en de VVD het plan steunen?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden