Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Een moreel appèl om je nier af te staan aan een naaste is te groot

Opinie

Redactie

Kamerlid Pia Dijkstra (D66) was vorig jaar de drijvende kracht achter het wetsvoorstel over de orgaandonatie. © anp
Commentaar

Als iemand overlijdt door een ernstige ziekte is dat een drama. Dat geldt des te meer als een oplossing voorhanden en tegelijkertijd onbereikbaar is, of te laat komt. Dat laatste overkomt jaarlijks vele tientallen nierpatiënten. Zij zouden gered kunnen worden met een donornier. Maar de gemiddelde wachttijd voor een nier van een overleden donor is in Nederland zo’n drie jaar en dat is voor een deel van de patiënten te lang.

Een alternatief is een nier van een levende donor, vaak een naaste van de patiënt. Voor nieren is het aantal donaties bij leven momenteel zelfs hoger dan het aantal transplantaties met nieren van een overleden donor. Maar het aantal levende donoren stijgt al vijf jaar nauwelijks. En de wachtlijst voor een nieuwe nier daalde weliswaar een aantal jaren, maar nam in 2016 en 2017 weer wat toe.

Lees verder na de advertentie

Het is dus logisch en dringend gewenst op het tekort aan donornieren te blijven hameren. De vraag is: hoe ver kun je daarmee gaan? Die vraag speelt voor nieren van overleden donoren: de Tweede Kamer stemde vorig jaar nipt voor de nieuwe donorwet van D66. Mensen die niet reageren op twee brieven met de vraag of ze orgaandonor willen zijn, worden dat automatisch. Tenminste, als ook de Eerste Kamer daarin meegaat, wat later deze maand moet blijken. Het is terecht dat de senatoren de tijd hebben genomen voor behandeling van deze wet, die best ver gaat.

Het succes van de nierteams is goed nieuws, maar er gaat wel een behoorlijk dwingend karakter van ze uit.

Datzelfde kun je zeggen van de nierteams, nu een jaar aan het werk en volgens de eerste berichten, vorige week in Trouw, een succes: ook daar gaat een behoorlijk dwingend karakter van uit. De opzet is dat familie en vrienden van een patiënt worden uitgenodigd voor een groepsbijeenkomst, waarin uitleg wordt gegeven over de sombere vooruitzichten voor hun naaste als er geen donororgaan beschikbaar komt. De animo om bij leven een nier te donoren gaat dan flink omhoog.

Moreel appèl

Formeel heeft projectleider Willem Weimar, hoogleraar nierziekten in Rotterdam, gelijk. Of mensen wel of niet ingaan op dit appèl om een nier af te staan, is hun eigen keuze.

Maar dat morele appèl is wel heel groot en ongemakkelijk direct. Vraag is of het niet iets minder rechtstreeks kan, bijvoorbeeld met algemenere, gericht verspreide schriftelijke informatie.

Het is goed mensen nadrukkelijk te wijzen op de mogelijkheid om een dierbare te helpen met een nier, en voorlichting te geven over wat dat voor henzelf betekent. Maar daarbij past enige terughoudendheid. Bij zoiets groots als het afstaan van een orgaan moeten mensen in alle vrijheid kunnen beslissen, en zonder zich bezwaard te voelen als ze ‘nee’ zeggen.

De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Deel dit artikel

Het succes van de nierteams is goed nieuws, maar er gaat wel een behoorlijk dwingend karakter van ze uit.