null Beeld

ColumnSylvain Ephimenco

Een miserabel leugentje, nou en? Ze doen het allemaal

Mark Rutte heeft (mogelijk) gelogen dat hij niet over Pieter Omtzigt had gesproken tijdens verkenningsgesprekken. Nou en? Dit ‘nou en?’ (in het Frans et alors?) werd door de Franse president Mitterrand uitgesproken toen een journalist hem met het bestaan van een buitenechtelijke dochter confronteerde. Deze dochter en haar moeder werden jarenlang op kosten van de belastingbetaler door de president onderhouden. Mitterrand was ongeveer de grootste leugenaar die de Franse Vijfde Republiek heeft gekend. Soms loog hij uit eigen belang, soms uit staatsbelang.

Zo ontkende hij iets te weten van de aanslag op het Greenpeace-schip Rainbow Warrior in Auckland (1985) terwijl hij zelf toestemming hiervoor had gegeven. Of loog hij dat zijn gezondheid goed was terwijl hij aan kanker leed en zijn arts valse geneeskundige verklaringen liet opstellen.

Amerikaanse presidenten grossieren ook in aperte leugens: Richard Nixon had zijn Watergate-schandaal, Bill Clinton zijn Lewinsky-sigaar en George Bush zijn massavernietigingswapens. Om over Donald Trump maar te zwijgen. Dan zijn er de gepatenteerde leugenaars met bloed aan hun handen. De Rus Vladimir Poetin die een oppositieleider door zijn handlangers laat vergiftigen en dit ondanks talrijke bewijzen glashard ontkent. Of de Chinese Xi Jinping die een miljoen Oeigoeren in concentratiekampen opsluit en het bestaan ervan ontkent.

De internationale politiek is op hoog niveau vergeven van leugenaars voor wie de waarheid geweld aandoen een tweede natuur is. Samengevat: politiek en leugens zijn nauw met elkaar verweven.

‘Geheugenpatiënt’ Mark Rutte zou hebben gelogen

En Nederland dan? Politiek Den Haag moet zich alleen met de miserabele affaire ‘Functie Elders’ van premier Rutte tevredenstellen. Aangenomen wordt dat ‘geheugenpatiënt’ Mark Rutte gelogen heeft over een uitspraak over Pieter Omtzigt. Niet fraai, onbeholpen en onhandig, Rutte moet beter leren ontkennen om in de eerste divisie der liegbeesten te mogen spelen.

Maar wat zit er inhoudelijk achter dit zogenaamde staatsschandaal dat schuimbekkende Kamerleden tot in de kleine uren bezighield, journalisten als gevangen vliegjes in een lege fles liet zoemen en, vooral, de formatie van een nieuw kabinet in crisistijd ernstig heeft geschaad en vertraagd? Zou het bewuste Kamerlid vergiftigd worden, elders gedeporteerd of monddood worden gemaakt? Nee, hij zou, als het aan Rutte lag, gehonoreerd worden met een ministerpost. In de hoop dat deze geboren klokkenluider zich een beetje koest zou houden.

Wat overigens geen garantie is: Omtzigt zou als minister in Den Haag (en niet elders) in het centrum van de macht vertoeven en, hem kennende, nog meer gewicht hebben om zijn mond open te doen. Deze hele zaak doet aan de titel van een komedie van Shakespeare denken: Much Ado About Nothing. Een wel heel formeel schandaaltje over een premier die een gratuite suggestie doet over een Kamerlid en wanneer deze op een memo belandt, zich onbeholpen in een leugentje verliest. En nu mag u boos worden over dit schandelijk relativerende stukje.

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden