OpinieMaagdenvlies

Een maagdenvliesoperatie is geen hersteloperatie, maar genitale verminking

Karin van der Tuuk en Marian Mourits keren zich tegen een pleidooi om maagdenvliesoperaties in Nederland te behouden. Die ingrepen houden vrouwendiscriminatie in stand, zeggen de twee gynaecologen.

In Trouw (Opinie, 29 oktober) betogen Antina de Jong en Gert van Dijk (beiden werkzaam als ethicus bij artsen­federatie KNMG) dat er geen geldige argumenten zijn voor een door de Tweede Kamer bepleit verbod op maagdenvliesoperaties. Ze onderbouwen hun betoog door te wijzen op het zelfbeschikkingsrecht van wilsbekwame mensen.

In hun argumentatie merken ze op dat maagdenvliesoperaties (door hen ten onrechte maagdenvlieshersteloperaties genoemd, maar het maagdenvlies is niet te herstellen) een vorm van genitale verminking zijn. Maar wanneer de vrouw erom vraagt is zelfbeschikking, net als bij een tatoeage of piercing, een fundamenteel recht. Ze vragen de overheid om overtuigende argumenten te geven om dit recht in te perken. Wij doen hier een poging.

Een van de belangrijkste argumenten is dat deze operatie geen ander doel dient dan een bloeddruppel te veroorzaken tijdens de huwelijksnacht. Een bloeddruppel (garantie is niet te geven) die ‘vereist’ is om de maagdelijkheid van een vrouw die geen maagd is, te bewijzen.

Deze redenering en het honoreren van een maagdenvliesoperatie dragen bij aan het foutieve idee dat een gynaecoloog ‘sporen kan wissen’. Dat is niet het geval. Wanneer we als medici in Nederland deze ingreep blijven aanbieden, werken we mee aan het in stand houden van ‘achterhaalde, vrouwonvriendelijke en patriarchale opvattingen over maagdelijkheid en seksualiteit’, zoals De Jong en Van Dijk het aanhalen.

In stand houden van een verwerpelijke ideologie van maagdelijkheid 

De auteurs maken dan ook een denkfout wanneer ze schrijven dat de overheid ‘geen moreel oordeel mag uitspreken over motieven van mensen voor een ingreep aan hun lichaam’. We zijn van mening dat de overheid dat met goede onderbouwing wel mag doen. Zo zijn we blij dat de overheid zich uitspreekt tegen alle vormen van vrouwenbesnijdenis zonder medische noodzaak, zoals het wegsnijden van de clitoris, vaak gepaard gaand met wegsnijden van schaamlippen met dichtnaaien van de vagina (infibulatie). En we zijn blij dat de Tweede Kamer zich ook uitspreekt tegen de zinloze, mutilerende ingreep aan het vrouwelijk genitaal die wordt aangeduid als maagdenvlieshersteloperatie. Een ingreep die niet leidt tot herstel, maar tot vernauwing van de vagina met als gevolg een (beoogde) genitale scheur die moet gaan bloeden bij coïtus. Met als enig doel de bruidegom (en zijn familie) te misleiden, omdat die in zijn huwelijksnacht een bewijs van maagdelijkheid eist.

Het honoreren van dit verzoek leidt tot het in stand houden van een verwerpelijke ideologie van maagdelijkheid en seksualiteit die geen recht doet aan de waarden in onze samenleving en de gelijke rechten van vrouwen en mannen in Nederland. Ook op seksualiteit, ook voor het huwelijk. Het argument dat een maagdenvliesoperatie vrouwen juist in staat stelt om patriarchale opvattingen te ondermijnen omdat ze immers seksueel actief kunnen zijn en toch ‘als maagd het huwelijk ingaan’, is te zeer een drogredenering om serieus op in te gaan.

In Nederland hebben mannen en vrouwen gelijke rechten, ook qua seksualiteit. Daarom moeten we als overheid een mutilerende ingreep als deze niet toestaan en die als medici niet willen uitvoeren. Het argument van de auteurs dat in Nederland ook schaamlipverkleiningen worden toegestaan op eveneens wellicht vrouwonvriendelijke gronden, is geen argument om dan de maagdenvliesoperatie toe te staan. Wereldgezondheidsorganiatie WHO streeft ernaar alle vormen van vrouwelijke genitale mutilatie uit te bannen voor 2030. Daarmee worden alle niet-medisch noodzakelijke ingrepen aan het vrouwelijk genitaal bedoeld, ook de schaamlip- en maagdenvliesoperaties. Wij pleiten ervoor om in Nederland de maagdenvliesoperatie nu al niet meer aan te bieden en daar niet mee te wachten tot 2030. Een maagdenvliesoperatie is geen cosmetische procedure en ook geen hersteloperatie, het is een vorm van genitale verminking.

Lees ook:

Als een tatoeage mag, dan ook een maagdenvlieshersteloperatie

Voor een verbod op maagdenvlieshersteloperaties, waar de Tweede Kamer voor is, zijn geen valide argumenten, betogen Antina de Jong en Gert van Dijk, beiden verbonden aan de artsenfedersatie KNMG.

‘Kennis over de vagina geeft zelfvertrouwen’

Hun boek wordt de Lonely Planet voor het vrouwelijk onderlichaam genoemd. De Noorse artsen Ellen Støkken Dahl en Nina Brochmann schreven een bestseller over de vagina.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden