Een lust voor het oog was Ajax, een dans

Frenkie de Jong van Ajax na de verloren wedstrijd tegen Tottenham Hotspur. Beeld ANP

Vanavond eindigt het dus, dat uitzonderlijke en sprookjesachtige seizoen van Ajax, als in Doetinchem, diep in de provincie, in de lieflijke Achterhoek, de schaal wordt opgehaald.

Een fraaie apotheose, als je bedenkt dat het maar een minuut had gescheeld of het laatste podium was niet het kleine stadion van De Graafschap geweest, maar dat reusachtige van Madrid - het sluitstuk van de Champions League, de meest prestigieuze internationale competitie voor clubteams.

Eigenlijk wilde ik niet meer over voetbal schrijven, nu de hoogtepunten achter ons liggen. Maar curieus was het wel om woensdag de verslagenheid te zien in de Arena, met spelers languit in het gras, en zondag diezelfde spelers te zien juichen en springen, na de winst op Utrecht en het verlies van PSV.

Misschien mocht je het niet denken of voelen, maar het landskampioenschap leek op een troostprijs na Ajax’ Europese droomreis.

Pirouette-passeerbeweging

‘Europese droomreis’ - zo noemde het vakblad Voetbal International de zegetocht over de Europese velden en wijdde er deze week een 130 pagina’s dikke speciale uitgave aan, onder de glanzende titel ‘Bloed, zweet en trots’.

Ik kocht hem meteen in het besef dat zo’n veldtocht zich niet zomaar zal herhalen, zeker nu bepalende spelers voor grote sommen geld naar rijke buitenlandse clubs zullen verdwijnen en Ajax die vlinder was die één seizoen in een gulden schijn mocht fladderen en de wereld mocht betoveren.

De VI-uitgave begint met de domper, de uitschakeling tegen Tottenham en draait dan de klok terug. Voor mij gingen de ogen pas open toen ik Ajax in oktober in München tegen Bayern zag spelen, een wedstrijd die in 1-1 eindigde, maar die een superieur Ajax had laten zien dat meer verdiende. Ik heb er totaal verrast en met open mond naar gekeken, vooral ook naar een weergaloos spelende Hakim Ziyech, blakend van zelfvertrouwen.

Dat zelfvertrouwen was trouwens meteen al een wapen van de hele ploeg, er was geen enkele vrees voor de gelouterde, maar ook wat belegen en volgevreten Münchenaren. In deze eerste wedstrijd deed Ajax iets dat ze ronden lang zou volhouden: de tegenstander -hoe roemrijk ook - er oud en stram uit laten zien.

Graag zou ik nog een aantal momenten uit die wedstrijd terug willen zien, het VI-verslag ging helaas weinig op het werkelijke wedstrijdverloop in. Het mooiste stuk in de uitgave komt van Pieter Zwart, toch al een fenomeen in analyses. Niemand herinnert zich complete wedstrijden, maar slechts momenten, flitsen, fases, en dat is ook precies wat Pieter Zwart doet: een historische prestatie analyseren aan de hand van zes wedstrijdfases.

Hij kiest daarvoor de misschien wel meest glorieuze wedstrijd van het seizoen: die tegen Real Madrid in Madrid. Dit was de partij waarin Dusan Tadic schitterde, ik zie nog zijn vloeiende pirouette-passeerbeweging voor me en de feilloze pass op Neres die met een stift zou scoren: Ajax-schoonheid in perfectie.

Och, al die loopacties, die lijnen, dat aangeven op precies de juiste snelheid, het één keer raken, de hakjes, de aannames, het creëren van een eigen veld binnen het veld. Een harmonica, uitdij-end in balbezit en weer krimpend bij balverlies, een lust voor het oog was het, een dans.

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen. 
Lees meer afleveringen van zijn Klein Verslag op trouw.nl/kleinverslag.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden