Commentaar Hongkong

Een lossere greep op Hongkong, graag

De zwijgende meerderheid heeft gesproken in Hongkong, en het zal Peking waarschijnlijk niet erg bevallen. De lokale verkiezingen in de stadstaat golden bij voorbaat als referendum over het optreden van betogers en dat van de (pro-Chinese) autoriteiten onder leiding van Carrie Lam. Het blijkt dat een meerderheid van de bevolking de kant van de betogers heeft gekozen.

Dat was niet vanzelfsprekend. De betogingen, nu een half jaar gaande, begonnen grootschalig. Honderdduizenden Hongkongers gingen de straat op, eerst om tegen een omstreden uitleveringswet te protesteren die het onafhankelijke juridisch systeem van Hongkong zou ondermijnen. Later uit algehele onvrede over Pekings (groeiende) invloed op Hongkong, die volgens demonstranten niet strookt met het principe van ‘één land, twee systemen’ dat tot 2047 de verhoudingen zou moeten dicteren. De boodschap: wij willen meer democratie, en Peking moet een beetje dimmen.

Het protest ging de afgelopen maanden door, het werd neergeslagen, hard soms. De aantallen demonstranten namen af, ook omdat de betogingen gewelddadiger werden. Al die tijd lag het gewone leven in Hongkong om de haverklap stil. Vooral daarom was de verwachting, en niet alleen in Peking, dat een substantieel deel van de bevolking bij de verkiezingen kenbaar zou maken dat het genoeg is geweest.

Maatschappelijke ontwrichting

Een stem voor Lam en consorten zou dan gelden als een stem voor eindelijk weer rust in de tent. Maar het liep dus anders: een meerderheid van de inwoners maakte duidelijk dat ze de maatschappelijke ontwrichting voor lief neemt, dat ze wil dat Peking Hongkong met rust laat en dat Carrie Lam moet opstappen.

Het is een krachtig signaal, vooral omdat het via de enige echt democratische verkiezingen in Hongkong wordt gegeven. Door de mooie uitslag van de democratievoorstanders, krijgen die straks ook iets meer te zeggen over de opvolger van Lam, omdat ze een grotere vertegenwoordiging krijgen in het college dat de nieuwe leider kiest. Maar doorslaggevend zal die invloed niet zijn vanwege de samenstelling van het college, waarin veel gegarandeerde plekken zijn voor Pekingvoorstanders. Nog altijd heeft Peking daardoor een beslissende stem in het bepalen van de Hongkongse toekomst.

Alles hangt dus af van hoe Peking reageert. De communistische leiding kan de democratische uitspraak van de bevolking aangrijpen om de greep op de stadstaat iets losser te maken, de grieven serieus te nemen en wellicht Carrie Lam te vervangen door een figuur die draagvlak heeft onder álle Hongkongers. Of ze kan haar greep juist verstevigen, en hard ingrijpen. Als de leiding in Peking verstandig is, kiest ze voor de eerste weg.

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden