Opinie

Een homostel verdient te worden behandeld als echt ouderpaar

Twee vrouwen en hun dochter op het gemeentehuis waar zij een akte van erkenning tekenen. De akte regelt dat zij beiden juridisch de ouder zijn. Beeld ANP, Jerry Lampen

Dat een homostel met een diepe kinderwens terecht kan in Nederlandse klinieken, is juist toe te juichen, zegt Eke Krijnen, moeder in een meerouder­gezin.

Homostellen met een kinderwens en een draagmoeder kunnen binnenkort ook in Nederlandse vruchtbaarheidsklinieken terecht (Trouw, 13 november). Mooi nieuws. Omdat discriminatie van homostellen bij vruchtbaarheidsbehandelingen hiermee afneemt. En omdat homostellen dan minder aangewezen zijn op schimmige constructies in het buitenland, waarbij de rechten van alle betrokkenen, inclusief die van het kind, niet altijd gewaarborgd zijn.

Zoals inmiddels gebruikelijk bij berichtgeving over niet-traditioneel ouderschap, levert René Hoksbergen, emeritus hoogleraar adoptie, kritiek op de plannen. Hij heeft ethische bezwaren tegen de stap van de klinieken. Het heeft volgens hem niets te maken met het belang van het kind, ‘het is een product van een consumptiebehoefte aan kinderen’. En hij meent: ‘de mensenrechten om bij de eigen ouders op te groeien zijn in het geding’.

Deze argumentatie deugt niet en doet vermoeden dat ze voortkomt uit onderbuikgevoelens tegen alle gezinsvormen die afwijken van de norm.

Laten we eerst stilstaan bij de vraag wanneer een kinderwens wél in het belang van het kind is. Welke toekomstige ouders denken bij zichzelf: ‘Ja, het is echt het állerbeste voor ons ongeboren snuitebolletje als het ter wereld komt, daar is het écht aan toe?’ In eerste instantie is een kinderwens áltijd in het belang van de ouders. Daarin verschillen homo’s en hetero’s niet van elkaar.

Wel denken veel ouders met een diepe kinderwens goed na over de vraag wat zij hun kind straks kunnen bieden, aan liefde, aan geborgenheid en aan steun als het ooit worstelt met verdriet. Ook daarin verschillen hetero’s en homo’s niet van elkaar. Zo’n diepe kinderwens een ‘consumptiebehoefte’ noemen, alsof het gaat om een nieuw paar schoenen, is stuitend.

Waarin hetero’s en homo’s wél verschillen is de weg naar kinderen toe. Voor de meeste heterogezinnen (niet allemaal) geldt dat er kinderen kunnen komen zonder al te veel kunst- en vliegwerk. Voor homostellen is het een veel langer en complexer traject. Dat betekent dat zij zich heel goed voorbereiden op het ouderschap, de gevolgen die het heeft voor de toekomst en de eventuele offers die je als ouders moet brengen.

Voorbereide ouders zijn vaak beter opgewassen tegen het ouderschap. En inderdaad, onderzoek wijst uit dat kinderen die opgroeien bij twee vaders, bij twee moeders of bij een vader en een moeder niet van elkaar verschillen als het gaat om sociaal-emotioneel welzijn.

Adoptie niet te vergelijken

Het argument ‘het mensenrecht om op te groeien bij eigen ouders’ baseert Hoksbergen ten onrechte op kennis uit zijn eigen vakgebied, de (inter)landelijke adoptie. Reguliere vormen van adoptie zijn niet te vergelijken met adoptie bij draagmoeder- of donorschap, omdat in dat laatste geval de biologische verwekkers nooit met een ouderrol in beeld zijn geweest.

Trouw had zich ook kunnen wenden tot de expert Henny Bos, hoogleraar gender- en seksuele diversiteit in families en jeugd. Want wie zijn de ‘eigen ouders’ in het geval van de draagmoeder en de twee papa’s bij wie het kind opgroeit?

Natuurlijk is het belangrijk om het opgroeiende kind te ondersteunen in zijn zoektocht naar identiteit en ontstaan. Kinderen hebben recht op informatie over hun afkomst. Maar of een kind van twee vaders geboren uit een draagmoeder daadwerkelijk zal worstelen met zijn oorsprong, zoals Hoksbergen voorspelt, heeft voor een groot deel te maken de maatschappij waarin het opgroeit.

Conservatieve oordelen over hun ontstaan en de nadruk op biologische verwantschap als de kern van ‘echt’ ouderschap zullen deze kinderen niet helpen in hun zoektocht naar wortels en erkenning.

Lees ook:

Wat bezielt een draagmoeder? ‘Ik vond bevallen erg mooi en wilde dat vaker meemaken’

Niet één maar twee keer was Pauline van Berkel draagmoeder voor een homostel. Daar had ze geen kliniek voor nodig.

Homostel met babywens kan nu ook in Nederland terecht

Voor homoseksuele wensouders met een draagmoeder openen volgend jaar twee Nederlandse klinieken hun deuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden