opinierolverdeling

Een echte man schrijft ook over vrouwen

Schrijver Lucas Zandberg verbaast zich over de verbazing dat een romanschrijver (m) een sterke vrouw als hoofdpersoon neemt voor zijn boek.

Alleraardigst interview door Sander Becker met Gerwin van der Werf over zijn roman Strovuur (de Verdieping, 6 februari). Alleen jammer dat het feit dat deze mannelijke schrijver voor een vrouwelijk hoofdpersonage heeft gekozen zo wordt benadrukt. Waar Strovuur over gaat, raakt voor mij ondergesneeuwd. Ik zou het niet kunnen navertellen. Wat ik van het interview heb onthouden, is dat het blijkbaar bijzonder is dat een man over een vrouw schrijft.

Het komt me bekend voor. Zelf maakte ik de fout eerst drie romans met een vrouwelijk hoofdpersonage te schrijven voordat ik, moe van alle vragen over waarom ik dat in vredesnaam deed, uit pure ellende maar een roman schreef met een man in de hoofdrol. Het bijzondere aan die verwonderde ‘Waarom schrijf jij over een vrouw?’-vragen was dat deze zonder uitzondering afkomstig waren van mannen, doorgaans op een toontje alsof er iets mis met mij was. Toen ik dit eens besprak met een paar schrijfsters, vertelden zij dat zij nooit worden doorgezaagd over hun mannelijke hoofdpersonages. Ook niet door andere vrouwen. Als er al naar wordt gevraagd, wordt dit nooit de hoofdzaak.

Mannelijkheid is de norm

De reden? Mannelijkheid is de norm, dus van een vrouw die over een man schrijft kijkt niemand op. Dat is de gewoonste zaak van de wereld. Maar een man die voor een vrouwelijk hoofdpersonage kiest? Dat wordt door andere mannen maar raar gevonden. Mannen wordt helaas al vroeg geleerd dat ze al te vrouwelijke interesses maar beter kunnen vermijden als ze erbij willen horen. Buiten hun sekserol stappen is gevaarlijk. Wie dat toch doet, wordt als afwijkend beschouwd en nogal eens scherp op zijn plaats gezet.

Het verschijnsel dat het zo ontzettend bijzonder wordt gevonden als een man schrijft vanuit het perspectief van een sterk vrouwelijk romanpersonage – daarmee bedoel ik dus niet personages die in hoofdzaak fungeren als object van het verlangen van een man – ligt in het verlengde hiervan. Het wijkt af van wat er van een echte man wordt verwacht. En dat terwijl het precies zo is als Van der Werf opmerkt: ‘Man, vrouw, jongen, meisje, we zijn allemaal mensen’. Laten we dat onthouden. Het geslacht van het personage of de schrijver zou geen enkel verschil moeten uitmaken. En bij een goede roman doet het dat ook niet.

Lees ook

Gerwin van der Werf: ‘Een schrijver moet zich álles kunnen toe-eigenen’

Gerwin van der Werf heeft voor het eerst een roman geschreven met een vrouwelijk hoofdpersonage: een 17-jarig meisje op weg naar Parijs. Het verwijt dat hij zich een gender toe-eigent, ligt op de loer. Maar soit: “Man, vrouw, jongen, meisje, we zijn allemaal mensen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden