Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Een donor is niet dood

Opinie

Ger Lodewick

Registratieformulier voor donorregistratie © ANP
opinie

In het redactionele commentaar van Trouw over de nieuwe donorwet staat een onjuistheid die steeds weer opduikt in teksten over orgaandonatie, schrijft lezer Ger Lodewick.

In het redactionele commentaar 'donorwet 3.0' (Trouw, 7 oktober) wordt voorbijgegaan aan de fundamentele onjuistheid die aan elke orgaandonatiewet ten grondslag ligt, namelijk dat geen enkele donor is overleden.

Lees verder na de advertentie
Waarom wil de hoofdredactie van Trouw de feiten niet onder ogen zien?

Misleidend

Zelfs de Reclame Code Commissie heeft zich meermalen uitgesproken tegen het misleidende 'na overlijden' en de overheid geadviseerd dit te veranderen. De commissie schrijft: 

Er "dient niet gesproken te worden over 'na overlijden'. Orgaandonatie vindt niet plaats ‘na overlijden’ maar nadat de donor ‘hersendood’ is verklaard. Dit betekent dat het hart nog klopt en de hersenen nog zuurstof ontvangen."

Waarom schrijft de hoofdredactie in haar commentaar toch nog 'direct na overlijden'. Waarom wil men de feiten niet onder ogen zien?

Eigenaar

Voorbijgegaan wordt ook aan de vraag wie eigenaar is van mijn lichaam. In mijn opvatting ben ik dat ten principale zelf. In elke Wet op de orgaandonatie die de beslissing over orgaandonatie aan anderen mogelijk maakt, wordt dit principe met voeten getreden. Het menselijk lichaam is geen ding dat door wettelijke manipulaties een andere eigenaar kan krijgen. Door geboren te worden behoort het lichaam toe aan die kracht, energie, ziel - hoe we het ook noemen - die zich ermee verbonden heeft en die wij 'mens' noemen. Geen enkel mens heeft het recht om zich de beslissingsbevoegdheid over een ander menselijk lichaam toe te eigenen. Ook geen ouders, ook geen overheid via welke wetgeving dan ook.

De vraag 'wie of wat zijn wij in wezen?' is al lang ingehaald door 'wat levert het op?'

Dat heeft verregaande implicaties en het zou goed zijn hier een open gesprek over te starten op basis van de vraag: 'Wie of wat zijn wij in wezen?' Op de meeste gebieden is deze vraag al lang ingehaald door 'Wat levert het op?' Naar mijn overtuiging behoort mijn lichaam, mijn leven, mijn sterven enkel en alleen mij toe en moet de overheid stoppen daarin door te dringen.

Informeren

Als zij het een goede zaak vindt dat ik mij als orgaandonor aanmeldt, moet zij mij goed informeren en uitleggen waarom ze dat een goede zaak vindt. De beslissing dient zij zonder enige sturing aan mij over te laten.

Er bestaat slechts één integere oplossing: als ik orgaandonor wil zijn, meld ik dat via het donorregister; als ik het niet wil, hoef ik niets te melden. Zo wordt geen enkele 'nabestaande' meer opgezadeld met de plicht een besluit te nemen.

Die plicht bestaat niet en mag niet bestaan, in geen enkele donorwet.

De integriteit van de overheid raakt steeds sterker in het geding. Heeft de Eerste Kamer hier een boodschap aan als zij in januari over het ADR gaat beslissen? En Trouw in haar commentaren?

Ger Lodewick is lezer te Westerbroek



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Waarom wil de hoofdredactie van Trouw de feiten niet onder ogen zien?

De vraag 'wie of wat zijn wij in wezen?' is al lang ingehaald door 'wat levert het op?'