Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Een boycot van het Songfestival mislukte, toen volgden raketten

Opinie

Sylvain Ephimenco

© Trouw
column

Maandag stemde ik mijn tv af op de Israëlische zender i24news. Die kun je via de satelliet in het Engels, Frans of Arabisch volgen. Bij de zender waren ze bezig de internationale pers door te lichten op berichten over de rakettenregen die dit weekeinde op het zuiden van Israël viel. 

De teleurstelling was voelbaar in de tv-studio: in Europese kranten las de presentatrice weinig tot niets over de raketaanval van Hamas vanuit Gaza. Klaarblijkelijk kunnen ze bij de zender uit Tel Aviv niet helemaal begrijpen waarom de buitenlandse pers haar verontwaardiging niet uitsprak over het geweld van Palestijnse zijde. Wat ze meestal doet als het andersom is.

Lees verder na de advertentie

Toch werden er binnen 48 uur 690 raketten op Israël afgevuurd waarvan er 240 werden onderschept. De Joodse staat antwoordde met bombardementen op 350 doelen in Gaza. Vóór het staakt-het-vuren van maandagochtend stond de teller op 4 Is­raëlische en 27 Palestijnse doden.

Het is uitgesloten dat raketten zullen worden afgevuurd op Tel Aviv tijdens het Songfestival. Daarmee zou Hamas wereldwijd sympathie verspelen.

En toch beschouwde Hamas dit gratuite en contraproductieve bloedvergieten met veel Palestijnse slachtoffers als een succes. De bedoeling was duidelijk Israël te destabiliseren op het moment dat het land zich opmaakt om het Songfestival volgende week te organiseren. ‘Hamas ruikt bloed door Songfestival’ kopte Trouw maandag. 

Hoewel islamitische terroristen weinig ophebben met muziek en culturele evenementen – tijdens een popconcert in het Parijse Bataclan in 2015 vermoordden IS-jihadisten 89 mensen – is het uitgesloten dat raketten zullen worden afgevuurd op Tel Aviv tijdens het Songfestival. Daarmee zou Hamas wereldwijd het opgebouwde sympathiekapitaal voor Palestijnen (bij vooral linkse organisaties en artiesten) verspelen. 

Misschien kun je deze gewapende actie wel als het gevolg zien van het mislukken van de boycotactie van de anti-Israël BDS-beweging. Deze Palestijnse organisatie riep maandenlang deelnemers aan het festival op om Tel Aviv dit jaar te boycotten. Zonder succes: alle internationale delegaties komen deze week aan in Israël. Vorig jaar riep BDS heel Europa op om de Israëlische deelneemster aan het Songfestival, Netta Barzilai, ‘zero points’ te geven. Ze won met gemak. Maar de BDS-beweging laat zich niet ontmoedigen en achtervolgt regelmatig met zeer onvriendelijke acties artiesten en sporters die in Israël optreden.

In Nederland krijgt de Palestijnse BDS-beweging geen steun uit de politiek. Behalve van GroenLinks.

Daar kan de Nedermarokkaanse zangeres Teema over meepraten. Toen ze optrad in Marokko met de Israëlische zangeres Noam werd haar leven een hel: “De BDS-beweging presenteert haar campagne als een vorm van geweldloos verzet. Dat juich ik in principe toe. Maar er bestaat fysiek en mentaal geweld. En de manier waarop ze mij intimideren is een vorm van mentaal geweld. Ik krijg voortdurend hun volgers over me heen: ‘Je bent onderdeel van oorlog, vernietiging en apartheid’.” 

In Nederland krijgt BDS geen steun uit de politiek. Behalve van GroenLinks. Bij het laatste partijcongres werd een pro-BDS-motie aangenomen waarin deze beweging een ‘geoorloofd middel’ wordt genoemd ‘om de Palestijnen te helpen in hun strijd voor rechtvaardigheid’. Jammer.

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit.

Deel dit artikel

Het is uitgesloten dat raketten zullen worden afgevuurd op Tel Aviv tijdens het Songfestival. Daarmee zou Hamas wereldwijd sympathie verspelen.

In Nederland krijgt de Palestijnse BDS-beweging geen steun uit de politiek. Behalve van GroenLinks.