Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Dopingzondaar Lance Armstrong blijft een kwaadaardige manipulator

Opinie

Sylvain Ephimenco

Columnist Sylvain Ephimenco. © Trouw
Column

Zijn we nu milder over Lance?, vraagt sportjournalist Nando Boers zich af in de kop van zijn stuk dat gisteren in de Verdieping werd afgedrukt. Het gaat hier om dopingzondaar en zevenvoudige winnaar van de Ronde van Frankrijk Lance Armstrong. 

Al die gele truien zijn hem nu officieel afgenomen en wat nog in de woonkamer van de Amerikaan hangt is niets meer dan vergeeld textiel. Maar was de sanctie niet buitenproportioneel en, met de kennis van nu, zelfs onterecht?

Lees verder na de advertentie

Na ontelbare doping- en corruptieschandalen weten we nu toch dat topsport tot op het bot is geïnfecteerd. Dat sportbestuurders met hun ‘hebzucht’ en ‘doofpotten’ nog ‘verdorvener’ zijn dan gedrogeerde sporters. Ook de auteur van het stuk is, vijf jaar na de ontmaskering van Armstrong, van zijn aanvankelijk harde oordeel over ‘crimineel’ Lance teruggekomen: ‘Ik ben aanvankelijk spijkerhard maar met de jaren begint dat te kantelen. Er komt twijfel en nuance, en oog voor de hypocrisie.’ 

Ik heb het stuk van Boers dubbel en dwars gelezen en heb er niet de elementen in kunnen vinden die van essentieel belang zijn om tot het kwaadaardige personage dat Armstrong was door te dringen. Want het gaat hier niet alleen om spuitjes in de linkerbil en leugens om dit te verdoezelen. Die ontbrekende elementen vormen het morele aspect van het geval Armstrong. 

Wie tegen hem wilde getuigen werd bedreigd en kon een helse behandeling verwachten.

Allereerst het onbeschaamde misbruik dat de renner maakte van zijn overwonnen ziekte om een mistgordijn om zijn dopinggebruik te trekken. Armstrong kreeg in 1996 teelbalkanker met uitzaaiingen naar de longen en hersenen. Kans op overleven: minder dan 50 procent. Drie jaar later won Armstrong zijn eerste tour. Om die zege bouwde hij kundig zijn imago van ex-kankerpatiënt die genezen en schoon de grootst denkbare trofee in het mondiale wielrennen had gewonnen. Hij stichtte de Lance Armstrong Foundation en gaf miljoenen kankerpatiënten hoop. 

Fietsende vuilnisbak

Wat van dit sentiment is geworden nadat zieke mensen vernamen dat bedrieger Armstrong in feite niets anders was dan een fietsende vuilnisbak vol kankerverwekkende dopingproducten, is nooit echt onderzocht. Calculerende cynicus Armstrong gebruikte zijn status ook om dopingbeschuldigingen te pareren: hoe kon men denken dat hij, die zo ziek was geweest, zich met rotzooi kon vol laten lopen?

De andere component van zijn toch ziekelijke persoonlijkheid is de intimidatie die hij gebruikte om zijn tegenstanders tot zwijgen te brengen (zie de film ‘Stop at Nothing’ bij Netflix). Wie tegen hem wilde getuigen werd bedreigd en kon een helse behandeling verwachten. Zelf in het peloton, zoals de coureur Christophe Bassons, die door toedoen van Armstrong een paria werd omdat hij over dopingpraktijken rapporteerde en het cyclisme moest verlaten. 

Is de straf van Armstrong dan buitenproportioneel? Ja, als je die vergelijkt met andere dopingzondaars (Riis, Ulrich, Pantani enz.) die nooit hun zeges hebben ingeleverd. Maar niet als je beseft dat deze kille manipulator en kwade genius het gehele wielrennen in zijn eentje bijna te gronde heeft gericht.

Lees ookZijn we milder over Lance Armstrong geworden?



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Wie tegen hem wilde getuigen werd bedreigd en kon een helse behandeling verwachten.