ColumnNaema Tahir

Door massale migratie krijgt de economie van sommige thuislanden een enorme dreun

“Immigratie is ons overkomen.” Dat zegt oud-minister en VVD-prominent Henk Kamp in een interview in De Telegraaf afgelopen zaterdag. “Immigratie is in Nederland niet echt een gecontroleerd proces geweest.” “Je kunt het alleen in de hand krijgen door je heel strak en rechtlijnig op te stellen. Complexe problemen zijn op te lossen door heel consequent te handelen.” 

In gewoon Nederlands: je moet heel streng zijn en de meeste mensen die hier willen komen wonen afwijzen. Maar streng was Nederland niet. Integendeel. Waarom? De oud-minister: “Door steeds individuen te helpen, raak je de controle op de grote beweging kwijt.” Hij zegt het heel politiek, dat wil zeggen vaag, maar voor de goede verstaander is het duidelijk: de politiek laat zich te veel leiden door iedere dag de wens fijne dingen te doen voor de individuele mens en ontbeert de moed vast te houden aan de principes, die noodzakelijk zijn om het op langere termijn leefbaar te houden voor de meeste mensen.

Het is zó jammer dat Kamp op dit punt niet verder ingaat. Want het is een heel belangrijk punt. Wie als principe heeft niet meer dan een glas wijn per dag te drinken, maar iedere dag na dat glas nog een paar keer denkt: Nog eentje dan…., komt uiteindelijk in de problemen. Principes zijn belangrijk, dat weten we allemaal. Privé en in de politiek. Maar het is wel zaak je eraan te houden. De hamvraag is: hoe krijg je ministers en Kamerleden in Den Haag (en elders) zo ver dat ze ten eerste heldere principes formuleren en zich er dan vervolgens ook aan houden?

Kamp noemt één aspect waaruit een principe is af te leiden. “Er is niet gekeken naar wat de kans was dat mensen zouden slagen in deze samenleving. Of men een klik had met Nederland.”

Hebben de mensen die hierheen komen kans van slagen?

Ik denk niet dat het voldoende is, als fundering van het immigratiebeleid, maar dit principe is wel wezenlijk: hebben de mensen die hier naartoe willen komen een kans van slagen? Dat wil zeggen: kunnen zij door hier een positieve bijdrage te leveren aan de samenleving en aan hun eigen leven een positieve draai geven door hier naartoe te emigreren? Zo’n beetje als de Hugenoten, die hier in de late zeventiende eeuw naar toe kwamen, toen ze door Lodewijk XIV Frankrijk uit werden gejaagd.

Er moet goed nagedacht worden over de vraag welke andere principes er nog meer zouden moeten gelden.

Ik denk bijvoorbeeld dat het goed zou zijn als ook het lot van het land waaruit de would be immigrant komt, als principe wordt genomen. Want zoals het land van aankomst het vaak moeilijk heeft met al die nieuwelingen, zo heeft het land van herkomst het vaak nog moeilijker, door al die mensen die vertrekken.

Dat massale vertrek leidt namelijk tot een enorme braindrain en niet te vergeten een ‘handsdrain’, die de economie van het thuisland een flinke dreun geeft. Dat is al het geval met de Oost-Europese landen, maar voor landen elders in de wereld is het probleem misschien nog wel groter.

Het gaat er niet alleen om of wij er baat bij hebben, maar ook of zij er baat bij hebben. Waarom hebben we het daar zo weinig over?

Naema Tahir is jurist en schrijver. Voor Trouw schrijft ze om de week een column. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden