Beeld Trouw

Column Jamal Ouariachi

Donderdag drinkt Rutte koffie in het Witte Huis. Hier een eenvoudige concept-boodschap aan Trump

Er valt veel te zeggen voor het streng bewaken van landsgrenzen. De vele lezers van de bestseller ‘Sapiens’ van Yuval Noah Harari zullen zich vast de passages herinneren over de eerste mensen die Amerika bereikten, zo’n 16.000 jaar geleden. In een mum van tijd stootten de pioniers van Alaska door naar Vuurland, het zuidelijkste puntje van Amerika, en roeiden onderweg duizenden diersoorten uit.

En niet alleen dieren hebben te vrezen van homo sapiens. In 1492 bereikte een tweede club soortgenoten Amerika, deze keer via zee, en een nieuwe golf van uitroeiing begon, nu met als lijdend voorwerp de mensen die we tegenwoordig ‘oorspronkelijke bewoners’ noemen. Oorspronkelijk ja, maar net zo goed afkomstig uit Eurazië als de nieuwe lichting kolonisten.

Geen wonder dat er ook vandaag de dag zoveel angst heerst voor mensen van ergens anders: in zijn onstilbare honger naar een beter leven graast homo sapiens alles weg wat hem voor de voeten komt. Grenzen dicht lijkt de beste oplossing.

Grenzen zijn vervalste eigendomsbewijzen

Tegelijkertijd zijn grenzen absurd, juist voor wie die geschiedenis kent. Grenzen zijn het vervalste eigendomsbewijs van gestolen waar. Zo bekeken zou enige bescheidenheid ten aanzien van de natiestaat en bijbehorende landsgrenzen de mensheid passen.

Als je de vreemdeling toch zo nodig moet weren, behandel hem dan als de gelijkwaardige soortgenoot die hij is. In de strijd om een eigen stukje planeet, is hij de verliezer. Een verliezer die op de grond ligt, geef je geen trap na. En je gaat hem zeker niet martelen.

Een onderzoekscommissie van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden bracht afgelopen week een rapport uit over het inhumane immigratiebeleid van president Trump van vorig jaar. Tenminste achttien baby’s en peuters jonger dan twee jaar oud werden toen van hun ouders losgerukt en twintig dagen tot een half jaar lang apart in detentie gehouden. Baby’s en peuters. Een half jaar. Wie kinderen heeft, of zelf ooit kind is geweest, iedereen dus, moet zich iets kunnen voorstellen bij deze nachtmerrie. Een huiveringwekkend beleid, de allerwreedste vorm van marteling, erger dan een potje waterboarden.

Vorig jaar werd dit zero-tolerance-beleid na hevige kritiek stopgezet. Maar ook nadien zijn er nog honderden kinderen van hun ouders gescheiden, volgens het rapport, en nog altijd zijn minstens dertig kinderen niet met hun ouders herenigd.

Donderdag gaat premier Rutte koffie drinken in het Witte Huis. Nu de Verenigde Staten officieel aan Nederland om militaire ondersteuning hebben gevraagd in de Straat van Hormuz bij Iran, en Nederland serieus overweegt een fregat te sturen, lijkt me een kleine voorwaarde redelijk. Bij zijn vorige bezoek heeft Rutte laten zien niet bang te zijn voor Trump. Dus hier een eenvoudige concepttekst: ‘Dertig kinderen, Donald… Regel dat even’.

Je wil toch geen bondgenoot zijn van een regime dat kinderen martelt?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden