Opinie

Docent wees niet te lief en staak

Leraren in het voortgezet onderwijs staken op het Plein in Den Haag tegen de plannen van het kabinet om onder meer het aantal lesuren uit te breiden. Beeld ANP

Laat ons, studenten en scholieren, maar een dagje zitten. Want belangrijker is op het Malieveld te laten zien hoe onvervangbaar u bent, roept Floris Boudens, student-lid van de Universiteitsraad Utrecht, docenten op.

In alle lagen van het onderwijs, van kleuterklas tot universiteit, zijn de administratieve lasten toegenomen. Net als in andere publieke sectoren lijkt het vertrouwen te hebben plaatsgemaakt voor verantwoordingsdruk.

Daarbij komt dat studenten- en leerlingenaantallen structureel worden onderschat; ieder kabinet krijgt te maken met een gat op de begroting, dat moet worden gedicht. Dat heeft financiële gevolgen. Het wordt onder meer steeds moeilijker om goed personeel in vaste dienst te nemen. Het systeem blijft draaien op onderbetaalde, overwerkte tijdelijke krachten. Docenten moeten onderwijs ook in steeds grotere groepen geven, waardoor de kwaliteit onder druk staat. Kortom, in het onderwijs moet er steeds meer gebeuren in kortere tijd. Dat genereert werkstress en overwerk.

Miniramp

Ziekte van een docent is een miniramp geworden. Het is spannend of het werk kan worden opgevangen. In sommige klassen is het vierdaagse rooster al geïntroduceerd. Ook in het hoger onderwijs is het snijden in ‘contacturen’ een noodzakelijk gevolg van de financiële malaise. Dit alles gaat ten koste van de onderwijskwaliteit en treft leerlingen en studenten.

Toch zullen docenten zeggen dat zij hun klas ‘voorrang geven’. Dat staken alleen maar ten koste gaat van de onderwijskwaliteit. Dat is natuurlijk zo: voor één dag. Maar de bedoeling van een staking is nu juist dat zij een dagje laten zien hoe onvervangbaar zij zijn, dat systeemfouten aan het licht komen en Den Haag deze weeffouten kan bediscussiëren. De ironie is dat het zo ver heeft kunnen komen vanwege die liefdadigheid. Het systeem blijft draaien omdat het arbeidsethos en de moraal van het docerend personeel zo immens zijn. Overwerk, onderbetaling en werkstress horen er tegenwoordig bij.

Lieve docent, uw werk wordt al jaren zwaarder en zwaarder. Wees niet te lief. Wees geen stakingsbreker. Met andere woorden: laat ons maar een keer zitten. Blaas open dagen af (Leiden University), stuur kinderen naar huis (geen opvang regelen, maar vervoer naar Den Haag), verplaats tentamens (geen stakingsbrekers regelen). Informeer uw klas over de arbeidsomstandigheden en sleep studenten aan de haren mee naar Den Haag. Het is nodig. Het gaat ons allen aan. Er zullen altijd mensen zijn die het anders zien, maar u en ik weten dat er iets fundamenteels misgaat in de onderwijsfinanciering. De klas zal met u staan. 15 maart, 12:00, Malieveld.

Lees ook:

Zijn er nog leraren als mijn pasgeboren dochter naar school gaat?

Het waren roerige weken voor het onderwijs. Er rouleerden nieuwsberichten dat de pabo bij jongeren nog steeds niet in trek is – goh –, er was gedoe om een leerkracht die een leerling in zijn nek greep en ook wilde men tellers en noemers uit het rekenonderwijs schrappen.

Hoe de egalitaire hervormingsgedachte tot slechter onderwijs leidde

Op 15 maart gaan ze staken, leraren in basisonderwijs en voortgezet onderwijs. Meer geld, meer waardering, minder werkdruk, minder bureaucratie.

Ouders snappen docenten, maar twijfelen aan nut van een staking

Ouders van leerlingen tonen nog steeds massaal begrip voor de ontevredenheid van docenten. Wel is er twijfel of staken effectief is. De actie van basisschooldirecteuren kan op minder steun rekenen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden