Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Dit seksparadijs is een dorre woestijn aan het worden

Opinie

Sylvain Ephimenco

© Trouw
Column

Ik moet een jaar of tien zijn geweest toen ik het boekje vond, aan de voet van de boom waar ik na schooltijd graag inklom. 

Pocketformaat, rijk geïllustreerd, maar door de Provençaalse zonnestralen zwaar gehavend. Maar toch, wat ik zag aan vergeelde of schoongewassen foto’s deed mijn kinderhartje sneller kloppen: penissen in erectiestand, enorme vrouwenboezems en tal van bizarre en voor mij onbekende handelingen. Mijn eerste pornoboekje.

Lees verder na de advertentie

Ik besloot op onderzoek te gaan en vroeg mijn vader hoe kinderen ter wereld kwamen: “Net als de konijnen.” Ik zat achterin de auto, ingeklemd tussen een zwijgende broer en zus, en was niet tevreden met het antwoord. Daarom vroeg ik door terwijl mijn vader bij een verkeerslicht de auto tot stilstand had gebracht: “Maar hoe doen de konijnen dan?” Hij haalde zijn rechterhand van het stuur, draaide zich om en gaf me een klap. Enkele jaren geleden hebben we samen nog hartelijk moeten lachen om dit voorval, dat hij zich, vanzelfsprekend, niet meer kon herinneren.

Seksuele armoede

Ik ben dus als kind opgegroeid in een woestijn van seksuele armoede. Van verlangens die je niet openlijk kunt duiden. De taboes vlogen toen om je oren in gegeneerde stiltes of begeleid met ondoorgrondelijk gegiechel. En soms een klap. Op tv werden films waarin boven de norm werd gezoend, van een wit vierkantje voorzien, rechts onderaan het scherm. En als vrouwen onderling de moeilijke bevalling van een buurvrouw bespraken, hielden ze opeens op met praten als je hun veiligheidszone van een meter of drie betrad. De eerste seksshop moest nog worden uitgevonden en er was nog geen smartphone, tablet of pc om urenlang naar de heupbewegingen van pornoster Rocco Siffredi te kunnen turen.

Ik opende de krant en viel bijna van mijn stoel: maar drie keer seks in dertig dagen!

Met de kennis van nu ben ik geneigd met medelij aan die arme volwassenen van toen terug te denken. Die mochten dus alleen in het donker de kat knijpen. In de verstikkende sfeer van de jaren die seksueel nog niet tot bloei waren gekomen. Zonder het gevoel van bevrijding dat je seksleven op een uitgerekt orgasme doet lijken. Hadden ze in die tijd van knullige pornoboekjes trouwens nog plezier in de daad? En is het geen wonder dat er in die jaren van geboden en verboden nog kinderen werden gemaakt?

Als seksueel bevrijde mens in de 21ste eeuw opende ik dinsdag de krant en viel bijna van mijn stoel. Daar las ik de net gepubliceerde monitor ‘Seksuele gezondheid in Nederland’ van kenniscentrum Rutgers, dat formeel vaststelde dat er steeds minder wordt gecopuleerd in dit land. Volgens een steekproef onder 17.000 Nederlanders beminnen mensen elkaar niet meer dan drie keer per maand. Maar drie keer seks in dertig dagen! Begin jaren negentig was het nog acht keer volgens Hanneke de Graaf, onderzoeker bij Rutgers. We hebben te veel stress en te weinig tijd, te veel smartphones en tablets, voetbal en Goedele Liekens op tv. Dit seksparadijs is eigenlijk een dorre woestijn aan het worden en daar helpt het hele oeuvre van Rocco Siffredi niet tegen.

Lees meer columns van Sylvain Ephimenco op trouw.nl/ephimenco


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

Door een profiel aan te maken ga je akkoord met de gebruiksvoorwaarden en geef je aan het privacy statement en het cookiebeleid te hebben gelezen.

Deel dit artikel

Ik opende de krant en viel bijna van mijn stoel: maar drie keer seks in dertig dagen!