Opinie

Dit is waarom ik naar het Europees Parlement wil

Beeld ANP

Beleidsadviseur en aankomend Europarlementariër Lara Wolters traint zichzelf alvast in politieke weerbaarheid. De filosofie van Johan Cruijff komt daarbij goed van pas.

Bij de Europese verkiezingen ga ik iets bijzonders doen: stemmen op mijzelf. Dat begon zo: om drie uur ’s nachts, ik stond tegen de muur geleund, de Eurocommissaris van sociale zaken tegenover me. Geflankeerd door twee hoge ambtenaren. “Nee zeggen, dat is Europa vermoorden!”, snauwde de ene. “Populisme voeden, wil je dat?” “Tsja, jullie zijn aan zet”, zei de ander, een verbeten trek om zijn mond.

Het Europees Parlement en de lidstaten moesten het eens worden over werkomstandigheden van flexwerkers. Een nieuwe wet lag voor; de Europese Commissie bemiddelde. Voor Uberchauffeurs en Deliveroobezorgers zou er meer ‘transparantie’ komen, ze zouden beter weten waar ze aan toe zijn. Maar wij van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten (S&D), en de Groenen, hadden grote twijfels. Weten dat je uitgebuit wordt, daar heb je geen geschreven bewijs voor nodig.

Moderne horigen

Meer rechten zouden er ook komen, dat je als flexwerker alleen tijdens afgesproken uren wordt opgetrommeld. Maar wat hadden de moderne horigen van Uber en Deliveroo daaraan? Weinig. Wat deden we aan de wanpraktijken bij Ryanair, waar piloten voor hun eigen training betalen? Bijna niets. Schaften we nulurencontracten af? Nee. Onder druk van werkgevers lagen lidstaten dwars. Geen wet? Geen probleem. En de Commissie zag liever een zwak dan een dood geesteskind.

We zaten klem. Instemmen omdat de wet de zaken ietsje verbeterde voor mensen met shitbanen? De onderhandeling opblazen en hopen dat een volgend parlement er meer uit zou slepen? De peilingen grijnsden ons toe – wat voor parlement zou dat zijn?

Kandidaat

En toch. Konden we met goed fatsoen instemmen met een papieren tijger? Waren het niet juist papieren tijgers die Europa om zeep hielpen? Om drie uur ’s nachts durf je dat soort dingen hardop te zeggen tegen een Eurocommissaris. Rechtse regeringen die een socialer Europa tegenwerken, zij spelen eurosceptici in de hand. Niet leveren, dat voedt het populisme. De Commissaris keek mij begrijpend aan, haar ambtenaren beenden weg.

Om half vier stemden we in. Balend, boos, teleurgesteld. Een verbetering tegenhouden, hoe moesten we dat uitleggen? De Groenen stemden tegen. We begrepen elkaar, we troostten elkaar.

Een week was ik ziek. Toen dacht ik aan Cruijff. “Als wij de bal hebben, kunnen hun niet scoren.” Ik stond op en stelde me kandidaat.

Lees ook:

Kiezers zijn helemaal niet zo boos op de EU als politieke partijen suggereren

Bijna alle politieke partijen spelen in hun campagnes voor de Europese parlementsverkiezingen in op de boosheid van kiezers. Maar die zijn helemaal niet zo boos op de EU als partijen suggereren.

Wat is de balans na vijf jaar Frans Timmermans?

De huidige tweede man van de Europese Commissie wil na de verkiezingen van volgende week de eerste worden. Hoe heeft hij het de afgelopen jaren in Brussel gedaan?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden