Beeld Maartje Geels

Column Marianne Zwagerman

Dikke dames kunnen beter gaan hardlopen dan gekwetst kopjes thee drinken

Over ziektewinst hoorde ik voor het eerst in het revalidatiecentrum waar ik vijf maanden verbleef. De ene whip­lashpatiënt zegt na een jaar: ‘O soms nog een beetje last als ik slecht slaap’, de ander start een klaagzang van een uur als je informeert naar de gezondheid. De verklaring is ziektewinst, een instandhoudende factor. De ziekte levert te veel voordeel op om ervan te willen genezen of ermee te leren leven. De patiënt werd zijn whiplash; de ziekte een carrière, een nieuwe identiteit, de zin van het bestaan.

Een populaire variant op dit verschijnsel is kwetswinst. Op gekwetst zijn kan je tegenwoordig een mooie loopbaan bouwen als documentairemaker, politicus, plussize model of hoofdredacteur. Terwijl je gekwetst voelen een keuze is. Ik zei eens op Twitter: ‘Ik heb een hekel aan dikke mensen’. Ik zei dat in een context en met de toevoeging dat ik geen hekel heb aan mensen die dik zijn vanwege medicijnen of aandoeningen. En dat ik hou van dikkerds in de sportschool, want die doen er iets aan. Toch kwam er een heftige media­storm over me heen. Bekende en onbekende Nederlanders mailden boos mijn opdrachtgevers en spraken hen aan op sociale media. 

Het kostte me een berg omzet. Ik weet dat woorden kunnen kwetsen, woorden zijn krachtige wapens. Maar waarom zou je je gekwetst voelen door wat iemand zegt die je niet kent? Je gekwetst voelen is zo persoonlijk, je mag niet van andere mensen verwachten dat zij rekening houden met al jouw gevoeligheden. 

Ik ben vast leuker dan jouw vrouw

Vorige week vertelden dikke vrouwen in de krant over hun praatgroepje waarin ze klagen over wat andere mensen van hun lijf vinden. Ze wilden hun boodschap van body positivity verkondigen. Dat is natuurlijk onzin. Wie positief over zichzelf is, heeft geen supportgroep nodig. Toen Johan Derksen op tv over mij zei dat ik een stom wijf met hangtieten ben, dacht ik: ik ben vast veel leuker dan jouw vrouw. 

Ik voel geen enkele aandrang me bij een clubje van gekwetsten aan te sluiten. De dikke dames kunnen ook beter gaan hardlopen dan gekwetst kopjes thee drinken, want zelfs als je genetisch aanleg hebt voor obesitas kun je er wat aan doen: minder eten en meer bewegen. ‘Je genen hebben niet het laatste woord’, stond gisteren op deze pagina.

Je hóeft je niet gekwetst te voelen. Maar je hóeft ook niet te kwetsen. Soms dient dat een doel. Ik vecht tegen de verheerlijking van vetrollen want al veertig procent van de Nederlanders is te dik. We worden een moddervet, ongezond land en dat moeten we niet normaal gaan vinden. Dat Youp van ’t hek ‘pisnicht’ roept heeft geen nut want hardlopen of een dieet helpen niet tegen homoseksualiteit. Het enige wat je ermee bereikt, is bewijzen dat je in 1989 je laatste goeie grap maakte. Strijd dan liever tegen boerka’s en oprukkende religie-gekwetsten. Maar dat durft Youp niet, zei hij in de documentaire ‘Geen Grappen’. Een lafaard kan jou niet kwetsen, beste pisnicht.

Columniste Marianne Zwagerman vervangt deze zomer samen met Jamal Ouariachi columnisten Sylvain Ephimenco en Stevo Akkerman. Lees hier eerdere columns van Zwagerman terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden