CommentaarTour de France

Deze rare Tour de France was zeker ook een teken van hoop

Het circus is in Parijs gearriveerd, de bubbel is niet doorgeprikt. Na drie weken Tour de France mag je concluderen dat de missie van de organisatoren is geslaagd. In een land waar de corona-epidemie nu in snel tempo weer in ernst toeneemt, hebben de wielerploegen en hun zo belangrijke sponsors na een maanden­lange pauze toch weer wereldwijde aandacht kunnen krijgen. Of dat de andere grote rondes in Italië en Spanje de komende weken ook gaat lukken, moet nog blijken.

Sportief gezien werd het pas op het allerlaatst spectaculair. De greep van de Nederlandse Jumbo-Vismaploeg op het peloton was ijzersterk, alleen de jonge ­Tadej Pogacar kon bijblijven. Ook de afgelopen jaren was er steeds één ploeg die domineerde, nauwkeurig ­rekende in wattages en secondes, en slechts af en toe een ongevaarlijke avonturier aan haar ijzeren greep liet ontsnappen. Of het nou ligt het aan het (vermoedelijk) verminderde dopinggebruik, aan de perfectionering van de ploegentactiek, aan het steeds betere materiaal of aan de voortdurende communicatie vanuit de ploeg­leiderswagen: etappe na etappe hoeven kijkers pas in het laatste kwartiertje in te schakelen voor een spannend deel van de etappe. Hoe zuur ook voor Jumbo-Visma, sportief ­gezien was het daarom winst dat Pogacar met een majestueuze klimtijdrit zijn landgenoot Roglic van Jumbo alsnog wist te overvleugelen.

Over enkele weken valt pas te concluderen of deze Tour een goed idee was

Spannend was wekenlang wel de vraag of de ­anticoronabubbel het zou houden. Renners bleven gespaard, enkele officials – onder wie Tourbaas Prudhomme – moesten wel even in quarantaine. Dat is op zich een knappe prestatie, maar gezien de grote aantallen mensen die alsnog dicht op ­elkaar kwamen kijken, kan het circus wel degelijk voor verdere verspreiding van het virus onder het publiek hebben gezorgd. Eigenlijk valt pas over enkele weken te concluderen of het echt wijs was een circuskaravaan door een land te laten trekken waar een virus rondwaart. Een karavaan die nu echt werk moet gaan maken van het verminderen van de afvalstroom en energieverbruik, maar dat terzijde.

Er is natuurlijk nog een kant aan de Tour. Het was heerlijk de mooie beelden van Frankrijk te zien: de culturele rijkdom, de pittoreske dorpen, de fraaie natuur en de vergezichten in de bergen. In combinatie met het warme weer dat we in Nederland hadden, was het een zomerse ervaring, een associatie met vakantie waaraan veel kijkers ondanks alles veel plezier hebben ontleend.

Deze wedstrijd deed daarmee ook terugverlangen naar de tijd dat liefhebbers onbekommerd langs een klim renners konden aanmoedigen, om na afloop het glas te heffen onder de platanen. We moeten onszelf helaas veel ontzeggen in deze coronatijd, maar deze Tour was een teken van hoop dat het leven ooit weer eens normaal kan worden.

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden