null Beeld

ColumnBabah Tarawally

Deze intelligente, hoogopgeleide Hongaarse vrouw dacht dat Keti Koti een festival met veel eten was

Als ik diep graaf in mijn angsten, zijn niet de Afghanen, niet de vluchtelingen, niet mijn Nederlandse buren, niet de islam of de gereformeerd vrijgemaakten en ook niet de PVV, SGP of FvD mijn grootste zorg. Die zorg betreft mensen die voor veel Nederlanders onzichtbaar zijn en ook niet hoeven in te burgeren. Ik heb het voornamelijk over Oost-Europeanen en de grote groep kennismigranten.

Tijdens onze verplichte inburgering krijgen we te maken met diverse meningen. We zijn het niet altijd eens, maar blijven praten over moeilijke onderwerpen als (im)migratie, geloof, gezondheidszorg, huisvesting en de economie. Mensen die nauwelijks in deze discussie aan bod komen, die we gedogen omdat ze nauwelijks onze economie raken of omdat de Nederlandse ondernemers aan ze verdienen, díe vormen een groep waar we ons zorgen over moeten maken.

Laatst kwam ik een intelligente, hoogopgeleide Hongaarse vrouw tegen die niet weet wat Keti Koti is. Ik vertelde haar tijdens onze ontmoeting dat ik bij de herdenking van het slavernijverleden was geweest. Toen vroeg ze me: “Is Keti Koti niet gewoon een festival met veel eten?”

Uit verbazing werd mijn gezicht een groot vraagteken. Na drie dagen stuurde ze me een bericht: “Sorry Babah, kan ik mijn woorden nog terugtrekken? Ik moet eerlijk bekennen dat ik het woord Keti Koti nog nooit eerder had gehoord. Ik haalde het door elkaar met een ander cultureel festival in Amsterdam. Nu ik weet wat het is, moet ik mijn excuses aanbieden. Het was een domme opmerking en ik begrijp nu ook veel beter waarom het je zo raakte. En voor zover ik kan beoordelen, heb ik de Nederlandse geschiedenis nooit goed bestudeerd.”

Misschien is alleen theedrinken niet genoeg om de problemen in de samenleving op te lossen

Zij is niet een onwetende Hollander die elke regel van het Wilhelmus blind meezingt. Deze dame kwam op uitnodiging naar Nederland en is blijven hangen voor werk. Ze heeft niet veel met onderwerpen als racisme, discriminatie en uitsluiting. Op zich jammer dat ik geen contact meer met haar heb, want ik zou het interessant vinden te weten hoe ze denkt over de Harskampers die tegen Afghaanse vluchtelingen protesteren.

Ik moet eerlijk bekennen dat wij in Nederland in vergelijking met veel andere Europese landen veel verder zijn in het benoemen en bespreken van problemen rond minderheden, diversiteit en inclusie. We bezitten hierin veel expertise maar passen die kennis niet altijd toe. Ja, we praten veel en we blijven, naar het voorbeeld van Job Cohen, vooral theedrinken met de echte theeleuten: de Marokkanen. Maar misschien is alleen theedrinken niet genoeg om de problemen in de samenleving op te lossen. We kunnen ook koffie, de echte Hollands glorie, met elkaar drinken, of bier, frisdrank of water uit de kraan.

Waar het om gaat is: we meten met twee maten als we alleen vluchtelingen en migranten uit niet-westerse landen vragen om in te burgeren. Ik ben van mening dat er een enorm verschil is in hoe velen vanuit andere Europese landen en elders kijken naar onze Nederlandse democratische rechtsstaat. Het zou geen slecht idee zijn als iederéén die hier komt een inburgeringscursus krijgt. Anders vrees ik dat het dweilen met de kraan open is. Homorechten, religieuze vrijheid en strijden tegen elk vorm van uitsluiting, racisme en discriminatie is als een estafettestokje dat elke inwoner van Nederland in handen moet krijgen.

Babah Tarawally is schrijver, columnist en programmamaker. Voor Trouw schrijft hij om de week over (verborgen) discriminatie en racisme, maar vooral over manieren om elkaar op dit thema te kunnen verstaan. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden