Opinie Zorg

De zorg moet van ‘patiënt centraal’ naar ‘medewerker centraal’

Werken in de zorg doet een aanslag op de vrije tijd, de financiële zekerheid en gezondheid van professionals. De rek is eruit, maar er nauwelijks speelruimte om hun situatie te verbeteren, reageert Anneke Westerlaken, voorzitter van vakbond CNV Zorg en Welzijn.

Vijf (oud-)verzorgenden uit de verpleeg-huiszorg schreven een raak stuk over het werken in de zorgsector (Opinie, 20 juli). Over de effecten van toenemende werkdruk, mantelzorgtaken en het werk dat op latere leeftijd steeds moeilijker vol te houden is.

We willen alles, kwalitatief betere zorg en goedkoper als het even kan. Het resultaat: medewerkers in de zorg moeten meer met minder en blijven de gaten dichtlopen. Ten koste van zichzelf.

Lang niet opgelost

De auteurs wensen dat beleidsmakers en bestuurders zich realiseren dat het werken in de zorg een aanslag doet op de vrije tijd, financiële zekerheid en gezondheid van professionals. Ze zijn niet de eersten, de roep om goed werkgeverschap klinkt steeds harder, zelfs de minister roept het op elk willekeurig zorgcongres. Dit geluid klinkt helaas pas recent zo prominent, nu er (door eerder kortetermijndenken) enorme krapte is ontstaan op de arbeidsmarkt. Kennelijk moet je vooral een goede werkgever zijn in tijden van krapte. Niet uit – ik noem maar wat – medemenselijkheid of goed fatsoen.

De personeelstekorten zijn nog lang niet opgelost. Daarbij is het goed om te beseffen dat de vergrijzing de zorg driedubbel raakt: de zorgvraag en zorgcomplexiteit nemen toe, de vraag om mantelzorg neemt toe (één op de drie zorgmedewerkers is nu al mantelzorger) én de gemiddelde leeftijd van zorgmedewerkers stijgt. Maar liefst één op de tien is ouder dan 60. Van deze groep is bijna 20 procent langdurig arbeidsongeschikt. Daar kan de stijgende instroom op zorgopleidingen niet tegenop. Kortom: complexere en grotere zorgvraag, meer mantelzorgtaken, terwijl je zelf ouder wordt en helaas vaak minder vitaal. De rek raakt er een keer uit.

Speelruimte is te beperkt

Goede gezondheidszorg bereik je door de inzet van tevreden en vitale medewerkers. Die dien je te faciliteren door de combinatie werk-(mantel)zorg beter mogelijk te maken, door ruimte te geven aan ideeën en professionaliteit van de werkvloer, door reflectie en investeren in blijvende ontwikkeling.

Deze ruimte proberen wij als vakbond mede via de cao te organiseren, bijvoorbeeld door afspraken te maken over mantelzorg(verlof) of generatiebeleid. Maar de speelruimte is te beperkt, het is hard onderhandelen om überhaupt loonafspraken te maken waarin koopkracht behouden blijft.

Het kabinet is aan zet om een extra investering te doen. Het is noodzakelijk dat we verschuiven van ‘de patiënt centraal’ naar ‘de medewerker centraal’. Dan volgt de patiënt vanzelf.

Lees ook:

Medewerkers betalen de prijs van betere verpleeghuiszorg

Volgens de inspectie gaat het beter met de verpleeghuiszorg in Nederland. Bewoners krijgen meer zorg en aandacht. Maar wie heeft dat eigenlijk bereikt? En ten koste van wat?, vragen Casper Mazurel en vier (ex-)collega-verzorgenden in de ouderenzorg zich af.

Er blijft geen mantelzorger meer over

Er komen steeds minder mantelzorgers, terwijl ook de professionele zorg ouderen weinig hulp kan bieden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden