Opinie

De wijze waarop Trouw met mij omging, was onaanvaardbaar

Zaterdag publiceerde Trouw een interview over mijn boek ‘De man die geen hekel had aan Joden’. De journalist was geïnteresseerd in mijn beweegredenen en wij hadden, al weken geleden, een prettig telefonisch gesprek. Aan mijn uitgever werd een auteursfoto gevraagd die Trouw kreeg toegezonden. Tot zover niets bijzonders.

Enkele dagen voor publicatie echter, vernam ik dat mevrouw Van Boetzelaer op wier boek het mijne – onder meer – een reactie is, in het kader van hoor en wederhoor kort zou reageren. Donderdagavond ontving ik de pagina’s van Letter&Geest zoals die zaterdag zouden worden afgedrukt. 

Tot mijn ontzetting zag ik de foto van mijn jonge ouders groot naast die van de ouders van mevrouw Van Boetzelaer. Trouw had me daarvoor géén toestemming gevraagd. Inmiddels waren de pagina’s al gedrukt. Bovendien bleek de korte reactie een doodgewoon interview.

Het was de bitter weinig kritische ontvangst van mevrouw Van Boetzelaers boek met haar vertekend historisch beeld van WOII, het waren de lovende citaten van inmiddels welbekende namen van journalisten en experts op het gebied van WOII, alsook van kranten, radio, tv, boekhandels en zelfs Westerbork die het boek groot maakten en mij daarmee hebben aangezet tot het schrijven van een aanklacht. Zonder die vloed van kritiekloze aandacht had ik nóóit op het boek gereageerd.

Geschonden vertrouwen

Historica Evelien Gans noemde de trend van onwetendheid, kritiekloosheid en vergoelijken van daders, nivellering. In mijn boek toon ik het gevaar daarvan aan. Ik analyseer het boek van mevrouw Van Boetzelaer en wijs op wat niét werd opgemerkt, waar overheen werd gelezen. Ik vertel het persoonlijke verhaal van mijn ouders om een gezicht te geven aan de slachtoffers van de nazi’s die in haar boek geen aandacht krijgen. Ook deed ik onderzoek samen met mijn broer Hans Fels in het Centraal Archief Bijzondere Rechtspleging. Daar lazen wij schokkende feiten over vader Van Boetzelaer die zijn dochter in haar boek weglaat.

Mijn vertrouwen werd geschonden toen het, zonder dat mij dat was meegedeeld, om een dubbelinterview bleek te gaan met mevrouw Van Boetzelaer en mijzelf. Een onaanvaardbare, onzorgvuldige handelwijze. Zij kreeg ook het laatste woord zonder dat ik gelegenheid had te reageren. De man die geen hekel had aan Joden maakt duidelijk waarom ik dit boek wel moest schrijven.

De pagina waar Chaja Polak op reageert, met rechts het interview met Isabel van Boetzelaer. Beeld -

Lees ook:

‘Slachtoffers én daders herdenken; dan begrijp je het niet’

Het gebrek aan kennis over de Holocaust vertekent de historische waarheid van de Tweede Wereldoorlog; ik vind dat een hele gevaarlijke ontwikkeling.

‘Het heeft zin naar daders te kijken’

Het is verschrikkelijk wat Chaja Polak met zich meedraagt, wat haar ouders in de oorlog is aangedaan, daar zijn geen woorden voor. Ik was echt in tranen toen ik haar boek las.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden