ColumnAbdelkader Benali

De waanzinpraat van Syp Wynia over Ahmed Marcouch

Dat met verdere integratie van moslims ook het wantrouwen tegen hen toeneemt, mag klinken als een paradox, toch is het logisch verklaarbaar. Dat komt omdat alle vormen van aanpassing – of ze nou integratie, assimilatie of acculturatie heten – zijn gebaseerd op de illusie van identiteit. Volledige identificatie met de nieuwe cultuur is onmogelijk.

De vreemdeling wordt de vraag gesteld of hij zich wil schikken naar de normen en waarden van de ontvangende cultuur. Het antwoord van de weldenkende vreemdeling kan daarop alleen maar zijn: ‘ja, mits...’ Met dat ‘mits’ wordt bedoeld dat de ontvangende cultuur de vreemdeling de ruimte geeft om zich vrij te ontwikkelen, zonder enige dwang. Wordt die vrijheid ontnomen, dan volgt vroeg of laat een identiteitscrisis.

Lange tijd werd geacht dat vreemdelingen wel ­Nederlands moesten doen, maar ook weer niet te ­Nederlands want dat deed de Nederlanders er gek uitzien. Je moet naast perfect de Nederlandse taal spreken ook niet te gul zijn met koekjes uitdelen en nooit de gordijnen sluiten, dat doen Nederlanders ook niet.

Zien wij echter een gevluchte Irakees geheel in het wit uitgedost meeblèren met de Toppers, dan krijgt ­integratie een ongemakkelijk karakter. Door zijn compleet opgaan in de Nederlandse cultuur, voelt die cultuur plotseling als vreemd aan. De Irakees in het wit houdt ons een spiegel voor: doe niet zo mal.

Het handwerk van de ophitser kan niet gladder

Wie vanuit de minderheid opgaat in de meerderheid, moet op zijn hoede zijn. Vooral wanneer je ­geaccepteerd wilt worden, dan wordt er dubbel op je gelet. Extra kwetsbaar is de inwijkeling als hij een bestuurlijke rol vervult. Afgelopen week werd de burgemeester van Arnhem, Ahmed Marcouch, op de korrel genomen door Syp Wynia, lange tijd columnist van opinieblad ­Elsevier. Het ging om de noodmaatregelen om het coronavirus in te dammen, zoals het sluiten van cafe’s. ­Wynia deelde een column van ene Johan Sanctorum, die stelt dat het virus islamitische bestuurders goed uitkomt om hun geheime, islamistische ideologie door te voeren. Het verbod op alcoholconsumptie zou er een belangrijk onderdeel van zijn, volgens Sanctorum. Waanzinpraat, maar niet voor Wynia.

Wynia, een journalist en veelgevraagd spreker, deelde de column op zijn Twitter-account en voegde er aan toe: Het is vast niet aardig van mij, maar als een islamitische burgemeester – Ahmed Marcouch in dit geval – de verkoop van alcohol (zij het een deel van de dag) verbiedt en daar vast goede redenen voor heeft ga je onwillekeurig toch denken.

‘Toch denken?’ De mitsen en maren in de tekst versterken geniepig de verdachtmaking richting Marcouch. De tweet is honderden keren gedeeld, het wantrouwen is versterkt. Het handwerk van de ophitser kan niet gladder. Wynia staat in een historische traditie van het demoniseren van moslims. Het begon al bij de verdrijving van de Moren uit Spanje in de vijftiende eeuw. De achtergebleven moslims gingen over tot het christelijke geloof. Aan het begin van de zeventiende eeuw was het verschil tussen morisken en katholieken ­miniem. De morisken kleedden zich niet meer Moors, zongen geen Arabische liederen en onthielden zich van Moorse gerechten – afgedwongen door de Inquisitie. Ze zaten vooraan in de kerk. Het aanpassingsvermogen mocht niet baten, in 1609 besloot Filips III om 300.000 morisken te dwingen tot vertrek naar Afrika. De tweet van Wynia klinkt als een waarschuwing.

Abdelkader Benali (1975) is schrijver. In 1996 debuteerde hij met ‘Bruiloft aan zee’, in 2003 won hij de Libris Literatuur Prijs voor zijn roman ‘De langverwachte’. Om de week schrijft hij voor Trouw een column. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden