Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De vlag symboliseert de overwinning op het nationalisme

Opinie

Leonie Breebaart

Leonie Breebaart. © Maartje Geels
Column

Hoewel in mijn moeder geen spoortje nationalisme te bekennen is, hing ze zo lang haar gezondheid dat toeliet de vlag op 4 mei halfstok.

Ze wist precies hoe laat je dat behoort te doen (ik moest het opzoeken: het mag pas na 18 uur) en ook dat de vlag ’s nachts gestreken moet worden, hoewel wij die plechtstatige term ‘gestreken’ nooit gebruikten. Op 5 mei ging diezelfde vlag elk jaar echt uit, nu vrij wapperend.

Lees verder na de advertentie

Van huis uit heb ik zo meegekregen dat de Nederlandse vlag buiten de minder ernstige sfeer van sportkampioenschappen vastzit aan Dodenherdenking en Bevrijding. Ik zal de enige niet zijn: volgens het Nationaal Comité 4 en 5 mei vindt driekwart van de Nederlanders dat we Dodenherdenking ‘nooit moeten afschaffen’ - ook niet nu de generatie die het bewust heeft meegemaakt aan het uitsterven is. Mijn moeder was 10 toen de oorlog begon.

Het gevolg van die associatie tussen vlag en oorlog is wel dat er iets ernstigs hangt om de op zichzelf zo vrolijke driekleur, zelfs met Bevrijdingsdag. Vandaag vieren we onze vrijheid, maar na één nachtje slapen zijn de 4-mei-verhalen niet vergeten. Dat complete Nederlandse families, bejaarden, gehandicapten en baby’s incluis, onder onze ogen werden opgejaagd, weggevoerd en vermoord, blijft alle begrip te boven gaan.

Toch geeft alleen kennis van de terreur waarvan we bevrijd zijn inhoud aan de vrijheid die we vieren. Toen een Amerikaan mij jaren geleden vertelde dat hij de vlag een akelig nationalistisch symbool vond, moet ik hem schaapachtig aangekeken hebben.

Nationalisme

Nationalistisch? Voor mij symboliseerde de vlag de overwinning op het nationalisme, dat Nederland in de vorm van het Duitse fascisme had leren kennen.

Daarom stoort het me als respect voor de vlag losraakt van haar aan de oorlog vastgehechte betekenis. Dan wordt het een losse huls, die met allerlei brandbare stofjes gevuld kan worden.

De driekleur vloekt met het design van de Tweede Kamer

Zo’n losse huls is de vlag die eind vorig jaar in de Tweede Kamer is neergezet, op initiatief van PVV en SGP. Het is maar een klein exemplaar, dat er bovendien ‘verlegen bijstaat’, zoals PVV-Kamerlid Harm Beertema niet ongeestig opmerkte - naar een zelfbewuster exemplaar wordt geloof ik nog gezocht.

Intussen staat die vlag daar wel, als symbool van - ja waarvan eigenlijk? Moeten onze Kamerleden er soms aan herinnerd worden dat ze zich in het Nederlandse parlement bevinden? En niet in het Zweedse, of het Amerikaanse? Daarbij komt nog dat de rood-wit-blauwe driekleur vreselijk vloekt met de artistieke wandbekleding van ons parlement, wat gerust een schande genoemd kan worden voor designland Nederland. Maar stilletjes weghalen kun je hem ook niet meer - dan zul je de PVV en het Forum voor Democratie horen.

Mij lijkt het genoeg de vlag op 4 mei halfstok te hangen en op 5 mei te laten wapperen in de Hollandse lentewind. Binnen dat kader, dat niet zozeer trots als wel bedachtzaam stemt, kan niemand tenminste op het idee komen ons nationaal symbool te kapen voor een nationaal gevoel dat de harde lessen van de oorlog niet meer wenst te overdenken.

Wat is daar nou erg aan? Leonie Breebaart onderzoekt in haar column de actualiteit op filosofische wijze. Lees hier eerdere columns.

Lees ook: Karl Marx had weinig met kunst en cultuur. Wat ís dus cultuurmarxisme?

Hoewel Karl Marx op 17-jarige leeftijd nog vastbesloten was om dichter te worden - hij schreef massa's gevoelige liefdespoëzie - heeft hij zich later nooit zo bekommerd om kunst en cultuur. 

Deel dit artikel

De driekleur vloekt met het design van de Tweede Kamer