Column Sylvain Ephimenco

De Telegraaf probeert Halsema via haar uitgegleden puberzoon in het hart te treffen

Ik was zestien, een jaar ouder dan de zoon van burgemeester Halsema van Amsterdam, en klauterde met een vriend op de flanken van de berg Sainte-Victoire nabij Aix-en-Provence. In mijn rugzak een bijl, een schroevendraaier en een tang die ik uit de gereedschapskist van mijn vader had gepikt. Na een klein halfuur kwamen we bij het berghutje aan en we begonnen de gesloten deur en een van de luiken met mijn bijl te bewerken. Een van die ontmantelde luiken eindigde in een diep gat tussen de rotsen. Het berghutje was altijd een schuilplaats geweest die voor iedereen open was. Totdat een club bergbeklimmers uit Marseille (indringers!) zich deze shelter toe-eigende en op slot deed.

Onaanvaardbaar voor puberende anarchisten. Toen we wilden vertrekken, zagen we tot onze schrik hoe twee puffende gendarmes ons tegemoet kwamen. Een bergwandelaar had ons klaarblijkelijk opgemerkt. Paniek. Ik gooide mijn vaders gereedschap in de bosjes en rennend vluchtten we via een zijpaadje de berg over. Pas toen het donker werd en beneden in de verte de zwaailichten van de gendarmes doofden, durfden we op onze brommers naar de stad terug te rijden.

Deze puberstreek was weliswaar door idealisme en amateuractivisme gemotiveerd. En we hadden geen gestolen brandblussers op straat geleegd, met in onze jas­zakken messen en een alarmpistool. Maar hoe had ik me gevoeld als de gendarmes ons wel hadden ingerekend en als later op de voorpagina van de plaatselijke sensatiekrant had gestaan: ‘Zoon van politiefunctionaris breekt in met bijl’?

Ontboezemingen van geëmotioneerde moeders

Ik heb gisteren De Telegraaf ondersteboven gekeerd, de eerste drie pagina’s dubbel en dwars gelezen en herlezen en de suggestieve koppen hoofdschuddend geslikt: ‘Halsema pijnlijk getroffen’, ‘Zoon van burgemeester gearresteerd na gewapende inbraak’, ‘Drama in de doofpot?’. De conclusie is dat de krant via haar uitgegleden puberzoon de burgemeester in het hart probeert te treffen. Een bedenkelijke, politiek gemotiveerde streek die journalistiek niet valt te rechtvaardigen.

Ik zeg hier niet dat je over dit voorval niet mag berichten. Een burgemeester die haar stad weer op de fatsoensrails probeert te krijgen, heeft natuurlijk een communicatieprobleem als het haar zelfs in haar gezin niet lukt normen en waarden te laten gelden. Maar het is fout van De Telegraaf om dit niet proportioneel en zakelijk te brengen.

Femke Halsema reageerde onmiddellijk met een open brief, die ze gisteren aan de Amsterdammers schreef. Als een geëmotioneerde moeder, en dit valt enigszins te begrijpen. Maar de site van de gemeente Amsterdam is bedoeld voor bestuurlijke informatie en niet voor ontboezemingen van geëmotioneerde moeders. Nu ontstaat het ongemakkelijke gevoel dat de burgemeester haar brief gebruikt om een ­verzachtende versie van de feiten te presenteren. Ik telde een tiental tendentieuze punten. De brief is ook niet gespeend van een vorm van slachtofferschap. De tekst kan ook klinken als de poging van een bestuurder om justitie te beïnvloeden in een zaak die nog in behandeling is. Jammer.

Lees ook:

Was het sturen van een open brief een goede zet van Halsema?

De Amsterdamse burgemeester Halsema spreekt in een open brief tegen dat haar 15-jarige zoon een gewapende inbraak heeft gepleegd, zoals De Telegraaf schreef. Was het sturen van zo’n brief een goede zet?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden