Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De rellen in Frankrijk na de winst op het WK zijn beschamend

Opinie

Sylvain Ephimenco

© Trouw
Column

"Wat vannacht is gebeurd, is geen incident, het is zeer ernstig." De man die spreekt op tv-nieuwszender LCI, Rocco Contento, is secretaris van het politievakbond SGP in Parijs. 

Voor de rest staan op de drie Franse TV-nieuwszenders die ik gisteren raadpleegde (LCI, BFM-TV, CNEWS, vrij te ontvangen op de satelliet) weinig tot geen beelden van de rellen en plunderingen die Frankrijk de avond tevoren hebben geteisterd na het behalen van de wereldtitel voetbal. De eerste die ik zag, rolden uit de ochtendjournaals van de NOS. Wel werd er mondjesmaat over de ravage bericht die de relschoppers en plunderaars op de Champs-Elysées hadden veroorzaakt. Het is ook te begrijpen: journalisten en politici verkeren nog in de roes van de victorie die hun nationale elftal heeft behaald. Wie wil dit grandioze gebeuren met gezeur verpesten? Wie wil achter de mooie blauwe façade een blik in de verwaarloosde achterkamer werpen? De beelden gaan logischerwijs over die miljoenen vreedzaam feestende Fransen die de overwinning van ‘Les Bleus’ vieren. En toch is er natuurlijk genoeg om je op zo’n unieke dag van uitbundige euforie stiekem voor te schamen. Ooit gehoord van plunderingen en geweld in Italië toen ‘Gli Azzurri’ in 2006 het WK wonnen? In Madrid en heel Spanje in 2010? In Berlijn en heel Duitsland in 2014?

Lees verder na de advertentie

Niet alleen in Parijs werd er zondagavond gereld en gestolen. In Grenoble, Rouen, Lyon, Marseille, Strasbourg en elders in het land lieten de neo-barbaren een spoor van vernielingen achter. In totaal verrichtte de politie 292 arrestaties en raakten 45 agenten gewond.

De joelende dieven leken soms op de formidabele spelers die zojuist de titel hadden veroverd

NOS-correspondent Frank Renout meldde gisteren: “Het hoort er een beetje bij in Frankrijk, zou je haast zeggen (...) er zit altijd een kleine groep raddraaiers bij die het feest aan het einde verpest.” Frank Renout is kennelijk goed in Frankrijk ingeburgerd waar het credo is ‘ontkennen of bagatelliseren tot je erbij neervalt’. Ik woonde tot mijn twintigste in dat land en kan ervan getuigen dat deze beschamende taferelen toen ‘niet bij Frankrijk hoorden’. In 1984 wonnen Les Bleus met het EK in eigen land hun eerste grote titel en er gebeurde helemaal niets.

De beelden die Franse nieuwszenders amper of helemaal niet uitzenden, staan wel in overvloed op de sites van kranten of sociale netwerken. Je kunt dan op je gemak huiveren bij zoveel haat en geweld. Het meest fascinerend vond ik de plundering van de supermarkt Intermarché aan de Parijse Avenue de la Grande Armée. De joelende dieven die met tientallen uit de winkel sprintten, waren getooid met Franse vlaggen en voetbalshirts. Ze leken soms op de formidabele spelers die zojuist de titel hadden veroverd. Alsof de banlieue niet alleen zijn beste elementen in Moskou had uitgezonden om tegen de Kroaten te strijden, maar ook de meest dubieuze om tegen de politie te knokken en winkels in Parijs te plunderen. Voor de rest brandden bijna duizend ­auto’s uit in dit weekeinde waarin ook de nationale feestdag werd gevierd. Bijna routine in het land van de nieuwe WK-kampioen.

Drie keer per week schopt Sylvain Ephimenco in Trouw heilige huisjes omver.

Lees ook: Hoe zouden Senegalezen reageren als hun voetbalselectie uit 17 blanken en 6 zwarten bestond?

Neemt Frankrijk een racistische houding aan als het gaat om zijn nationale voetbalelftal? Nee, dat is te kort door de bocht, schreef Ephimenco eerder.

Deel dit artikel

De joelende dieven leken soms op de formidabele spelers die zojuist de titel hadden veroverd