ColumnJamal Ouariachi

De rel gaat voor de inhoud in de Nederlandse politiek

De leukste politici zijn politici die hem gesmeerd zijn uit de landelijke of lokale politiek. Ze zijn niet langer gebonden aan fractiediscipline of kabinetsstandpunt. Hun denken en handelen is niet meer kortademig door permanente paniek voor de eerstvolgende verkiezingen. Er is weer ruimte voor nuance en voor relativering.

Een interview met VVD-prominent Jeanine Hennis, afgelopen weekeinde in NRC, deed me dat weer eens beseffen. Het beeld dat ik had van de oud-minister van defensie is dat wat ik van bijna alle VVD’ers heb: druk pratende poppen wier woorden galmen in de echokamer van hun innerlijke leegte. Vraag VVD’ers naar idealen, en ze beginnen doorgaans over een bepaald aantal kilometers per uur.

Tegenwoordig is Hennis VN-gezant in Irak. Wat kregen we in Nederland mee van haar werk? Ehm… nou, bijvoorbeeld dat zij in februari hoofdbedekkende kleding droeg tijdens een cruciale ontmoeting met de hoogste sjiitische geestelijke van Irak, Ali al-Sistani. In Nederland steigerden de populistische usual suspects onmiddellijk: ‘een teken van onderwerping’, vond de beroemde voorvechter van vrouwenrechten Thierry Baudet.

Geheugenverlies bij premier Rutte

Geobsedeerd door die hoofdbedekkende kledij leken de critici het diplomatieke belang van dat gesprek met al-Sistani totaal niet te bevatten, laat staan dat ze erin geïnteresseerd waren. De rel gaat voor de inhoud, dat is misschien wel de samenvatting van de Nederlandse politiek in het afgelopen decennium. Dat zag je ook bij die andere kwestie waar Hennis in 2019 bij betrokken raakte: onder haar ministeriële verantwoordelijkheid zouden in 2015 zeventig burgerdoden gevallen zijn bij een bombardement op Hawija. Zowel politici als media maakten van de zaak vooral een verantwoordelijkheidsstoelendansje. Kranten publiceerden handzame overzichten van de eerdere gevallen van geheugenverlies bij premier Rutte. Er werd over wachtgeld gespeculeerd. ‘Lijkenverstopper!’ riep genocideverstopper Öztürk van Denk.

Rel, rel, rel. Maar wie vroeg zich af wat het betekent om deel te nemen aan een internationale coalitie tegen IS? Wie durfde te erkennen dat oorlog voeren vrijwel altijd burgerdoden met zich meebrengt? Wie waagde het te filosoferen over de vraag in welke zin een slachtofferaantal van zeventig burgerdoden door een luchtaanval moreel verschilt van hetzelfde aantal doden door een terroristische aanslag? Er bestaan geen hapklare antwoorden op zulke vragen, maar ze moeten wel gesteld worden als je op een serieuze manier wereldpolitiek wilt bedrijven.

Uit Hennis’ verhalen over haar werk als VN-gezant spreekt meer betrokkenheid bij Irak dan ik ooit van haar gehoord heb ten tijde van haar ministerschap. In mijn wildste fantasieën regelen we bij wet dat we in de toekomst alle aanstaande ministers eerst een jaartje op diplomatieke stage in het buitenland sturen, voor we ze in een kabinet loslaten.

Schrijver Jamal Ouariachi vervangt tijdens de kerstvakantie columnist Stevo Akkerman. Lees hier eerdere columns van Ouariachi terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden