COLUMN

De regressieve volksgeest zet ons te kijk als blackface-verheerlijkende brandweerliedenslopers

Jamal Ouariachi Beeld Maartje Geels

Het fenomeen komt overgewaaid uit Nederland,’ aldus de Antwerpse brandweercommandant Bert Brugghemans, gisteren in de Vlaamse krant De Standaard. Hij had het niet over de appelflap, maar over geweld tegen hulpverleners tijdens evenementen als oudejaarsnacht.

Voorwaar, een exportproduct om trots op te zijn! Slimme handelaren kunnen nu alvast beginnen met de productie en export van vuurwerk voor het buitenland, speciaal bedoeld om hulpverleners mee te belagen tijdens de viering van 2019-2020. Een leuke naam is vast niet moeilijk te verzinnen, laat dat maar aan de Hollandse VOC-mentaliteit over. Copkillers, zou ik geheel vrijblijvend willen suggereren.

Nog niet zo heel lang geleden was Nederland een progressieve natie, in het buitenland bekend vanwege een vrijzinnig softdrugsbeleid, vooruitstrevende abortuswetgeving, de euthanasiewet en het homohuwelijk. Tegenwoordig waart er een geest van regressie door het land, die ons te kijk zet als een stel blackface-verheerlijkende brandweerliedenslopers, lui die meteen beginnen te janken als iemand aan hun ‘tradities’ durft te peuteren.

De politiek is doodsbenauwd voor die regressieve volksgeest, met als resultaat: elk jaar weer doden, vele gewonden, terreur tegen hulpverleners, materiële schade die in de vele miljoenen loopt. Maar uit wie bestaat dat traditiegetrouwe volk eigenlijk? Afgelopen december nog publiceerde I&O ­Research een onderzoek waaruit bleek dat de meerderheid van de Nederlanders vóór een vuurwerkverbod is, zeker als het om knalvuurwerk gaat. Je zou zeggen: duidelijke cijfers.

Betekenis

Misschien steekt er iets anders achter. Want wat is een vuurwerkknal in wezen? Niets dan een geluid dat pijn doet aan je oren en waar je, als je er niet op bedacht bent, je ook nog eens wezenloos van schrikt. Waar het om gaat is de betekenis van die knal. En die is niet ritueel in de zin van het inluiden van het nieuwe jaar, anders zou je niet dagen vóór en dagen ná oud en nieuw ook knallen horen.

Ik krijg de indruk dat De Vuurwerkknal het surrogaat is voor wapengekletter in een land dat al generaties lang geen oorlog heeft gekend. En ik wil niet meteen de tuinbroek uithangen, maar het lijken vooral mannen te zijn die daar last van hebben. Als ik dat I&O-onderzoek er nog eens bij pak en inzoom, zie ik dat mannen vaker vuurwerk afsteken dan vrouwen: 48 procent van de mannen tegenover 32 procent van de vrouwen om precies te zijn. Ook steken mannen vaker knalvuurwerk af dan vrouwen (29 om 18 procent).

Is dát dan misschien de traditie die werkelijk bedreigd wordt door een vuurwerkverbod? Het aloude patriarchaat? Dat mag zich dan voorlopig nog even verheugen in het feit dat het huidige kabinet vooral uit mannen bestaat. Als een algeheel vuurwerkverbod ooit doorgevoerd wordt, dan zal het door een vrouwelijke politicus zijn.

Jamal Ouariachi is psycholoog en schrijver. Voor zijn roman ‘Een Honger’ ontving hij in 2017 de EU-prijs voor literatuur. Lees al zijn columns hier.

Lees ook:

Over vuurwerk en al dat andere prachtige achterlijke

Vuurwerk is gevaarlijk, roken ongezond en kerstbomen verbranden slecht voor het milieu. De Denker des Vaderlands begrijpt de weerstand.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden