commentaar

De politiek moet haar taak niet verzaken

Een verpleeghuis voor ouderen.Beeld ANP XTRA

Eén van de vele definities van wat nu exact politiek is, stelt dat de essentie dit is: de verdeling van in principe schaarse middelen over in principe te veel doelen. Politiek is met andere woorden een permanente afweging wat prioriteit dient te hebben en wat daaraan ondergeschikt moet zijn.

Juridisch afdwingbaar voorschrijven hoeveel geld er de komende jaren naar de verpleeghuiszorg dient te gaan, is met dat uitgangspunt  fundamenteel in strijd. Een dergelijke regeling gaat voorbij aan de noodzaak telkens opnieuw de afweging te maken wat belangrijk is en wat minder belangrijk.

De Tweede Kamer heeft dit voorjaar haar taak verzaakt. In mei liet staatssecretaris Martin van Rijn het parlement per brief weten wat precies de gevolgen waren van de wens van de Kamer de kwaliteit van de verpleeghuiszorg te verbeteren. Was die wens in een juist besluit gegoten – bijvoorbeeld door bij de begroting van het nieuwe jaar extra geld beschikbaar te stellen – dan was dat een juist besluit geweest. Nu werd die verantwoordelijkheid als het ware ontdoken en kreeg de Nederlandse Zorgautoriteit zonder enige restricties de opdracht om te bepalen hoeveel geld er door de politiek voor kwalitatief betere zorg vrijgemaakt moet worden.

De politiek heeft haar verantwoordelijkheid ontlopen. Wellicht, omdat de inschatting is dat de publieke opinie niet accepteert dat verpleeghuiszorg niet de hoogste prioriteit krijgt. Bange politici met andere woorden. En daar is een land niet bij gebaat.

Er zijn investeringen nodig in de verpleeghuiszorg. Maar of twee miljard extra de eerste prioriteit moet zijn, is de vraag. Nederland steekt wat de voorzieningen betreft gunstig af bij bijvoorbeeld België en Duitsland, waar van familie en oudere meer gevraagd wordt. Bovendien, zo blijkt uit een vandaag in deze krant geciteerd rapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau, zijn de huidige ouderen in verpleeghuizen in grote meerderheid tevreden met de zorg en met hun leven.

De indruk is dat de politiek zich te veel laat leiden door incidenten als plascontracten (die niet bleken te bestaan) en publiciteit rond de situatie van de moeders van journalist Hugo Borst en staatssecretaris Martin van Rijn. Het zwarte beeld dat daarin werd geschetst is niet bevestigd door de ouderen die het planbureau sprak.

Dergelijke dingen gebeuren wel vaker. Positief gesteld blijkt dat de politiek niet doof is voor geluiden uit de samenleving. Het is echter iets heel anders dat de begrotingen van een lange periode hiermee vastgelegd worden. Daar is politiek niet voor bedoeld en daarmee wordt in de richting van de samenleving een fundamenteel verkeerd signaal afgegeven.

De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden