null Beeld
Beeld

ColumnSylvain Ephimenco

De politiek is nu al weken bezig in haar navel te staren

Ik heb gedurende de hele week naar die nieuwe ‘bestuurscultuur’ in de politiek staan zoeken. Ik heb in dorre gronden gegraven, met een zaklantaarn de duisternis bevraagd, altijd op zoek naar dit schaap met vijf poten. Ik hoopte de oase in de woestijn eindelijk te kunnen ontwaren, de fata morgana van de utopische bestuursstijl in een nieuw politiek jasje. Ik liep alle andere democratieën na op zoek naar het verlossende model met paradijselijke trekjes.

Uiteindelijk moest ik constateren dat er geen verschil bestaat tussen Nederland en de rest van de democratische wereld. Het is, grof gezegd, overal hetzelfde: stemmen, formeren, vergaderen, wetten maken, handhaven, controleren en soms afkeuren. Meer transparantie? Ministerraden, fractievergaderingen, gesprekken tijdens geheime overleggen voortaan live op tv uitzenden? Vertrouwelijkheid tussen bewindslieden op band opnemen? Of misschien fracties en partijen afschaffen en voortaan partijloze burgers per district door een raad van toezicht naar de Kamer sturen? Houd toch op en ga aan het werk met de bestaande instrumenten!

Niet premier Rutte en ook niet de Kamer zijn in staat geweest de contouren van die ongrijpbare nieuwe ‘bestuurscultuur’ te schetsen. En dat hoeft ook niet omdat deze niet nodig is om het land fatsoenlijk te besturen. Wantrouwen tussen burgers en overheid kan wel worden bestreden. Maar volgens publicist Erik Heijdelberg moet dit met meer inspraak en samenwerking op niveau van coöperaties, vakbonden, beroepsorganisaties, cliënten-, ouder- en wijkverenigingen of woningbouwverenigingen.

Wat ik wel gezien heb is een politiek die nu al weken bezig is in haar navel te staren. Ik zag drie volstrekt overbodige of steriele debatten, van verkenner- en notulengate die de formatie lamlegden, tot dat laatste waar een zwerm sprinkhanen op de interruptiemicrofoons neerdaalde.

Onder verbale drek bedolven worden

Trouw rekende gisteren uit dat woensdag de vier minuten spreektijd van premier Rutte door interrupties 154 minuten (!) zijn geworden: ‘Een aantal oppositiepartijen acteert inmiddels als een grammofoonplaat, die in de groef ‘Rutte moet weg’ blijft steken.’

De Volkskrant schreef gisteren in zijn commentaar: ‘Het is tijd dat de oppositie zich realiseert dat Rutte de verkiezingen ruimschoots heeft gewonnen.’ Die onbeschaamde premier die het in zijn hoofd haalde alle Kamerverkiezingen de laatste tien jaar te winnen, moet in de Kamer ondergaan wat in de stemhokjes niet lukte: onder modder en verbale drek bedolven worden. Desnoods door een gênante sessie van publieke zelfkritiek zoals bij Nieuwsuur.

De kundige bestuurder die zoals iedere bestuurder ook steken liet vallen in zijn tien jaar regeerperiode, moet gedwongen worden bijna alle zonden sinds de schepping te torsen. Ga zo door beste grijsgedraaide grammofoonplaten! En wie weet kunnen we nog met een beetje geluk de aanwezigheid van Mark Rutte vaststellen op 28 juni 1914 in Sarajevo, als degene die het FN Model 1910-pistool gaf aan Gavrilo Princip om Frans Ferdinand van Oostenrijk dood te schieten.

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden