Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De polder dient weer mee te doen

Opinie

Trouw

De gelatenheid die bij partijen te bespeuren viel nu er geen gezamenlijk advies kon worden gegeven voor de formerende partijen is ergerniswekkend. © ANP
Commentaar

Er heeft zich een enorme gelatenheid meester gemaakt van partijen in de polder. Twee jaar hebben werkgevers- en werknemersorganisaties gesproken over urgente problemen op de arbeidsmarkt en na al dat gepraat en onderhandelen is het resultaat nul. Dat is erg, maar nog veel erger is eigenlijk dat alle betrokken partijen de indruk wekken dat het wellicht jammer is, maar ook niet meer dan dat.

Sinds het sociaal akkoord dat het tweede kabinet-Rutte nog wist te sluiten met werkgevers en werknemers, praten de twee laatste partijen al over een verdere uitwerking van onderdelen van dat akkoord. Dan gaat het over nieuwe regels voor en het terugdringen van flexibele arbeidscontracten, over loondoorbetaling bij ziekte en over de sociale zekerheid van zelfstandigen zonder personeel. Maar ook over hervormingen in het pensioenstelsel.

Lees verder na de advertentie

Voorwaar geen onbelangrijke onderwerpen. Daarom is de gelatenheid die bij partijen te bespeuren viel nu er geen gezamenlijk advies kon worden gegeven voor de formerende partijen zo ergerniswekkend. De onderwerpen zijn te belangrijk en verdelen partijen dermate dat hier een grote kans willens en weten is blijven liggen.

Ten tijde van Kok kwam men het wonder van de over­leg­eco­no­mie hier met eigen ogen aanschouwen

De glorietijden van de overlegeconomie liggen al twintig jaar achter ons. Onder de kabinetten-Kok kwamen mensen uit andere landen hierheen om het Nederlandse wonder van de overlegeconomie met eigen ogen te aanschouwen in de hoop er de vruchten van te kunnen plukken. Er waren mensen (zoals de toenmalig VVD-leider Frits Bolkestein) met de nodige reserves, maar in het algemeen werd het belang van goed en vruchtbaar overleg tussen politiek, werkgevers en werknemers door en door gevoeld.

De Sociaal-Economische Raad had in die jaren met het gebruikelijke middellange termijnadvies ook grote invloed op kabinetsformaties. De politiek deed zijn voordeel met aanbevelingen uit de praktijk.

Zinloze romantiek

Daarnaar terugverlangen zou zinloze romantiek zijn. Tijden en maatschappelijke omstandigheden zijn nadrukkelijk veranderd. De vakbeweging is bijvoorbeeld veel minder krachtig dan een aantal decennia terug en verliest zich in zinloze strategiediscussies over de vraag wat het voor het eigen imago zou betekenen als een rechts kabinet met advies zou worden geholpen.

Niet terugverlangen naar oude tijden is echter iets anders dan doen alsof het allemaal totaal onbelangrijk is, zoals nu gebeurt. Nederland kent een sterke traditie van een brede, verantwoordelijke vakbeweging en werkgevers die hechten aan overleg. Het is niet te veel gevraagd om van hen te verlangen in die traditie te blijven opereren.

De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Lees ook: ChristenUnie-leider Segers weet het zeker: Dit kabinet komt er



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Ten tijde van Kok kwam men het wonder van de over­leg­eco­no­mie hier met eigen ogen aanschouwen