Commentaar Zzp-tarieven

De oplossing voor de zzp’er zit niet in het tarief

Het voornemen van minister Koolmees van sociale zaken om een minimumtarief in te stellen voor zelfstandigen zonder personeel (zzp) roept bij de één het gruwelijke beeld op van een overheid als albedil, een bemoeial die alles wil bepalen. Voor de ander is het slechts een druppel op een gloeiende plaat.

De reacties en het daaruit sprekende fundamentele verschil van inzicht over nut en noodzaak van de zzp’er geven precies aan waarom het kabinetten tot nu toe maar niet lukt om te komen tot een bevredigende oplossing voor de problemen rondom dit fenomeen.

Zelfstandigheid is voor een groeiend aantal mensen helemaal geen vrijwillige keuze, maar is hen opgedrongen door de arbeidsmarkt en door de onwil en soms angst van werkgevers mensen in vaste dienst te nemen.

Voor die laatste groep is ook het minimumtarief dat Koolmees wil instellen (16 euro) geen oplossing. Het is te veel om te verhongeren en te weinig om van te leven, zeker als de overheid tegelijkertijd het afsluiten van verzekeringen, zoals de verzekering voor arbeidsongeschiktheid (waartoe in het pensioenakkoord besloten werd), verplicht stelt.

Onderkant van de markt

Een minimumtarief heeft als voordeel dat zelfstandigen elkaar niet de armoede in kunnen concurreren door het steeds verder verlagen van hun tarieven. Maar van de vraag of een minimumtarief nodig is, verplaatst de ideologische discussie zich naar de hoogte van het tarief. De tegenstanders pleiten uiteraard voor een zo laag mogelijk tarief, terwijl de voorstanders niet snel met de hoogte tevreden zullen zijn.

De commissie-Borstlap, door Koolmees ingesteld om over de toekomst van het zzp-schap te adviseren, heeft volstrekt gelijk als in een vorige week gepubliceerde tussenrapportage wordt gesteld dat voor een fundamentele oplossing een heel ander benadering nodig is.

Borstlap ziet vooralsnog geen oplossing als de verschillende benaderingen van zelfstandig ondernemerschap en het werknemerschap niet worden weggenomen. Zelfstandigen aan de onderkant van de markt kunnen lagere tarieven accepteren, omdat er voor hen geen verplichting bestaat bij te dragen aan collectieve verzekeringen. Zelfstandigen die goed verdienen zouden dit wel moeten doen om het sociale stelsel overeind te houden, stelt de commissie-Borstlap terecht.

Als dit verschil wordt weggenomen, wordt een zelfstandige automatisch duurder voor een opdrachtgever en snijdt het mes aan twee kanten. De werknemer en de zelfstandige hebben dezelfde sociale zekerheid en de werkgever wordt niet verleid om een werknemer in te ruilen voor een zelfstandige alleen vanwege de kosten.

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden