null Beeld
Beeld

OpinieBrief van de hoofdredactie

De oorlog is weer dichtbij, maar ook verder weg

Met de veelgeprezen toespraken van André van Duin (dodenherdenking op de Dam) en Angela Merkel (bevrijdingslezing) in het geheugen, leerden we donderdag dat Britse marineschepen opstoomden naar de Kanaaleilanden om protesterende Franse vissers weg te jagen. EU-verdrag opgezegd, de messen worden weer geslepen, dacht ik toen ik de verhalen las. Mensen vergeten weleens, dat de verdragen waaruit de EU is ontstaan, waren bedoeld om de vechtende partijen in Europa met elkaar te verbinden.

Dit gebeurde dus in de week dat we stilstonden bij met name de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en we de bevrijding vierden. Merkel benadrukte in haar lezing dat Duitsland de verantwoordelijkheid heeft om de afschuwelijke herinneringen aan deze periode levend te houden. Trouw zal daar als voormalige verzetskrant vanzelfsprekend zijn steentje aan blijven bijdragen.

Zelf was ik bijzonder getroffen door de eerste echte voorpagina van Trouw uit de oorlog die op bevrijdingsdag opnieuw werd afgedrukt in de rubriek Uitgelicht. In de daaronder geplaatste lezersreactie waarschuwt Cees Kortleve uit Wijhe tegen de ‘giftige boodschappen’ van populisten als Baudet. “Geef ze geen ruimte om vrijelijk hun gif te spuien.” Pak ze aan, luidde zijn boodschap.

Struikelen

Ik kan het alleen maar met hem eens zijn, al zal ik niet zijn voorstel overnemen een rubriek te beginnen ‘om het gespuide gif langs de maatlat van de feiten te leggen’. Geen beginnen aan, zou ik zeggen en je geeft ze daarmee toch weer aandacht. Lastig blijft dit wel, want je wil de lezer ook geen nieuws onthouden. Dat gold bijvoorbeeld voor het doorzichtige trucje van Baudet om online een ‘bevrijdingsposter’ te verspreiden, waarin een verband werd gelegd tussen de Duitse bezetting en het coronabeleid van het kabinet. Van links tot rechts werd deze actie veroordeeld.

Negatieve aandacht is ook aandacht, lijkt het parool bij Baudet. Bij ons werd het een berichtje onderin op pagina 5 en online.

Naarmate de oorlog verder weg in de tijd komt te liggen kunnen we als redactie wel over details en feiten struikelen. Dat gebeurde bijvoorbeeld in het hoofdredactioneel commentaar van 4 mei, dat begon met een eerbetoon aan Isaac John Nooter die door nabestaanden op 3 mei in een rouwadvertentie in de krant werd herdacht. Nooter kwam aan het eind van de oorlog als gevangene van concentratiekamp Neuengamme om bij een Brits bombardement. Alleen niet, zoals het commentaar stelde, in Neuengamme, maar op een schip waar de gevangenen van Neuengamme naartoe waren gebracht.

Het collectieve geheugen van onze lezers is zoveel groter

Van een lezer kreeg ik een zeer boze brief over deze feitelijke onjuistheid. “Wat een klap in het gezicht van de nabestaanden. De onnozele onwetendheid”, schrijft Ruud Santen uit Zoutelande. Het viel nog mee dat er niet bij stond dat een voormalig verzetskrant beter had moeten weten – doorgaans in vette letters . Mijn reactie is dat we een krant zijn en geen geschiedkundig instituut. Het collectieve geheugen van onze lezers is zoveel groter dan dat van de redactie. We willen de herinneringen uit de Tweede Wereldoorlog levend houden, maar daarbij worden soms fouten gemaakt.

Afgelopen donderdag stonden drie correcties in de krant (pagina 10) en ze betroffen allemaal verhalen over de Tweede Wereldoorlog. Lezer Sief Wubbels is er blij mee, zo bleek uit zijn brief in de lezersreacties van 7 mei: “Je laat zien dat je waarde hecht aan feiten. Dat versterkt mijn vertrouwen in deze krant.”

Trouw-hoofdredacteur Cees van der Laan schrijft wekelijks over de discussies op de redactie en de keuzes van de krant.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden