Column

De nieuwjaarsrede van Macron was nageaapt, die van Kim Jong-un problematisch

Sylvain Ephimenco Beeld Trouw

Met een intens gevoel van geluk heb ik gisteren dit beginnende jaar als een zoetige appeltaart aangesneden. Praktisch gesproken gebeurde dit door in het computervakje ‘document’ een nieuwe map te creëren met als naam ‘Trouw 2018’. 

Een heel jaar vol verrassingen, nieuwe stilistische vondsten en brieven bij ‘Opinie’ staat dan te wachten. Tegen mijn gewoontes in begon ik naar goed nieuws te spitten. Ik ben me ervan bewust dat mijn huidige euforie van korte duur zou kunnen zijn. Daarom probeerde ik gisteren, ondanks een lichte tegendruk van mijn frontale kwab, de functie impulsbeheersing op maximum te zetten.

Dit geschiedde bijvoorbeeld bij het teruglezen van de nieuwjaarstoespraak van Franse president Emmanuel Macron. Daarin aapte hij de inaugurale toespraak van John F. Kennedy uit 1961 na, wat altijd een beetje ‘nouveau riche’ klinkt. We weten dat Macron, sinds zijn verkiezing in mei, zijn bescheiden en trage loop heeft aangepast om in de voetsporen van achtereenvolgens Jupiter, Napo­leon en Lodewijk XIV te kunnen gaan. JFK kan er natuurlijk nog wel bij als je toch van plan bent om in je eentje de wereld te redden en vervolgens te leiden. Want kijk uit: Macron is wat relativeringsvermogen betreft niets anders dan een Thierry Baudet op leeftijd.

Maar ja, die toespraak. “Vraagt u zich iedere ochtend af wat u voor uw land kunt doen”, blies een vaderlijke Macron richting de flat­screens in het land. Ik zie in gedachten dan al die mopperende Fransen die hun werk door stakingen en treindefecten niet kunnen bereiken zich iedere ochtend afvragen wat ze voor hun land en hun president kunnen betekenen.

Desondanks liet ik mijn positieve instelling niet vervliegen, maar problematisch werd het wel toen ik bij die andere nieuwjaarstoespraak belandde. Ik zag hoe Kim Jong-un gedecideerd naar zijn spreekstoel liep en verklaarde dat Noord-Korea met zijn kernwapens nu de gehele Verenigde Staten kan bereiken: “De lanceerknop staat nog steeds op mijn bureau. Dat is geen chantage, maar realiteit.” Ik heb hier lang over nagedacht en vond dat we Kim met liefdesverklaringen en liefkozingen moeten terugbombarderen.

Beste Kim

Omdat Noord-Korea hier geen ambassade heeft, moest ik in Zwitserland zoeken en kwam uiteindelijk terecht bij het e-mailadres van de ambassade dprk.embassy@bluewin.ch. Ik schreef: ‘Beste Kim, geachte Voorzitter van de Democratische Volksrepubliek Korea. We love you, oftewel salanghaeyo! Heus. Ondanks die lanceerknop op uw bureau. Hoewel in plaats daarvan een bloemetje vrolijker zou overkomen. Eigenlijk hebben we maar één bezwaar en dat is dat u zich dagelijks volpropt met dangogi. Hondevlees eten, zoals u naar verluidt dus doet, is bij ons niet netjes en leidt, zoals u zelf ondervindt, tot obesitas. Sommigen zeggen dat je ervan gaat blaffen en vervolgens op knoppen wilt drukken. Probeer eens een bord linzen! Met vriendelijk groet.’ Ik stuurde de mail gisteren om 18.29. En voelde me daarna nog gelukkiger dan in de ochtend.

Lees hier meer columns van Sylvain Ephimenco.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden