Commentaar Woningmarkt

De nieuwe woningnood is een prioriteit voor het kabinet

De prijzen op de particuliere huizenmarkt leken vorig jaar april even een pas op de plaats te maken. Maar inmiddels is dat dipje weer vergeten en de gekte is helemaal terug. Als je de deskundigen mag geloven zal die gekte nog wel even blijven regeren.

Vooral de markt voor de wat minder dure woningen, het populairste segment, is drooggekookt. Een koophuis is onbereikbaar geworden voor grote groepen mensen, wat ook op termijn verstrekkende gevolgen heeft voor bijvoorbeeld de leefbaarheid van een stad. Wat betekent het als de juf of meester, de politieagent, verpleegster of thuiszorgmedewerker daar niet meer kunnen wonen? Willen ze dan nog wel in die stad werken? Kúnnen ze dat nog wel, gezien de afstand die ze dan moeten forenzen?

Een huis is voor velen onbereikbaar

De kloof tussen vraag en aanbod is ook zuur voor nieuwkomers op de markt, voor alleenstaanden of voor wie gaat scheiden. Hoe kunnen die ooit een (nieuwe) start maken? Er zit veel waars in de waarschuwing van Marnix Norder, oud-wethouder en vetrekkend voorzitter van woningcorporatiekoepel Aedes. Hij stelt dat er een generatie opgroeit voor wie een huis kopen iets elitairs is.

Ook de sociale huursector kent grote problemen. De woningcorporaties kunnen slechts met grote moeite hun sociale opdracht vervullen, hebben hun handen vol aan het bewaren van leefbaarheid in de wijk, ze moeten verduurzamen én een bijdrage leveren aan de schatkist.

En ook hier: een schreeuwend tekort aan woningen waardoor de gewone huurder steeds meer buiten de boot valt. Norders frustratie over het gebrek aan politieke interesse voor de woningmarkt is begrijpelijk. Iedereen verdient een goede, betaalbare woning en als dat zelfs in economisch voorspoedige tijden niet te realiseren is, wanneer dan wel?

Woondromen vallen in duigen

De nieuwe woningnood moet dus hoog op de prioriteitenlijst komen van het kabinet, maar ook dan is lang niet ieders woonwens te vervullen. Den Haag heeft immers weinig greep op  de lage rentestand, het gebrek aan bouwgrond of de schaarste aan vaklieden in de bouw. Maar versnelling van plan- en bouwprocedures moet haalbaar zijn, net als de introductie van snelle bouwtechnieken, bijvoorbeeld prefab met hout. De woningcorporatie mag best wat lucht worden gegund; minder belasting in ruil voor meer bouwen.

Voor veel woningzoekers, die nu geen stap vooruit kunnen zetten, rest echter weinig anders dan hun woonwens uit- of bij te stellen. Dat is zuur, maar helaas de realiteit. En verhuizen naar een andere stad, dorp of het platteland lijkt een enorme stap, maar het is niet het einde van de wereld. 

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden