Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De natuur op haar beloop laten, is een brug te ver gebleken

Opinie

Trouw

Edelherten in de Oostvaardersplassen. © ANP
Commentaar

Wilde natuur is mooi, maar het moet niet te gek worden. Dat allerlei grote grazers hun gang konden gaan in een klein stukje drooggelegd Nederland appelleerde aan een breed gedeeld oergevoel. Maar de romantische gevoelens bij zo’n stukje Afrika in de polder sloegen om in periodiek afgrijzen als de heck­runderen en konikpaarden tijdens een strenge winter massaal stierven. Zoals ook nog dit jaar, toen de emoties hoog opliepen en actievoerders balen hooi over de hekken wierpen.

De natuur in al haar schoonheid en wreedheid op haar beloop laten, bleek in Nederland maatschappelijk een brug te ver. En dus zit er niets anders op dan in te grijpen. De commissie-Van Geel presenteerde gisteren haar langverwachte advies waarin staat dat het aantal grote grazers terug moet van 5000 naar ongeveer 1500. Het aantal heckrunderen is momenteel geen probleem, de konikpaarden kunnen mogelijk verhuizen. En 980 edelherten worden afgeschoten. Dat moet snel gebeuren zodat­­ de natuur kan herstellen. Een en ander gaat niet gepaard met een anticonceptie- of sterilisatieprogramma; loopt het aantal grote grazers weer te veel op, dan is het opnieuw ‘vangen of schieten’.

Lees verder na de advertentie
Erken dat natuur in Nederland doorgaans voor een
belangrijk deel mensenwerk is

Goed vertoeven voor nieuwe grazers

Het beheersmodel voor de Oostvaardersplassen gaat daarmee lijken op dat van De Hoge Veluwe, waar even­eens het jachtgeweer nodig is om een aantrekkelijk natuurgebied in stand te houden met een rijke variatie aan plant- en diersoorten. Dat is op zichzelf niet erg, maar vereist wel de erkenning dat natuur in Nederland doorgaans voor een belangrijk deel mensenwerk is. De Hoge Veluwe is een nationaal park, en dat is wat de Oostvaardersplassen in zekere zin ook zijn: een park, met een hek eromheen. In zijn oorspronkelijke opzet, waarin de dieren zo veel mogelijk aan hun lot werden overgelaten, is het mislukt en terugblikkend zou je zeggen­­: waren we er maar nooit aan begonnen.

Maar het is er, duidelijk is dat er iets moet veranderen, en de commissie kiest daarbij voor een realistische benadering. Bijvoeren is een heilloze weg omdat de actievoerders, met alle respect voor hun goede bedoelingen, een dierenpopulatie in stand willen houden die simpelweg te groot is voor het gebied. Het is inmiddels kaalgevreten, en onaantrekkelijk voor de gewenste bijzondere vogels. In de nieuwe Oostvaardersplassen zullen beheerders druk bezig zijn om mooie kijknatuur in stand te houden waar het prettig wandelen en fietsen is. En, ook niet onbelangrijk, waar het voor de overgebleven grote grazers en voor de nieuwkomers die straks hopelijk komen­­ aanvliegen, best goed toeven is.

De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren. Andere commentaren vindt u via trouw.nl/commentaar.

Lees ook: Alles moet anders in de Oostvaardersplassen

Het aantal grazers in de Oostvaardersplassen moet flink verminderen. Ook de inrichting van het gebied moet anders.

Deel dit artikel

Erken dat natuur in Nederland doorgaans voor een
belangrijk deel mensenwerk is