ColumnSylvain Ephimenco

De medische elite stelt alles in het werk om onze regering zwaar te beïnvloeden

Als mijn gemoedstoestand door apocalyptische ­coronascenario’s op de proef wordt gesteld, betreed ik graag het rijk der doden. Op de site van Worldometers kom ik dan tot rust. Daar wordt ­ongeveer een beetje van alles in real time bijgehouden. Het aantal mensen met overgewicht (1,7 miljard) of de hoeveelheid boeken die dit jaar zijn gepubliceerd (2,1 miljoen). Maar het gaat me hier om het aantal sterfgevallen in de ­wereld dit jaar (tot gisteren 16.00 uur): 46.021.233.

Vervolgens spring ik naar de site ‘Covid-19 pandemic by country and territory’. Hier wordt per land dagelijks bijgehouden wat voor ravages het ­coronavirus aanricht. Gisteren stond de teller op 1.077.612 officiële coronadoden in de wereld sinds de uitbraak in China.

U mag me gerust van kinderachtigheid of ziekelijke relativeringsdrang beschuldigen, maar dat ‘miljoen coronadoden’ verliest plots wat gewicht tegenover de 45 miljoen mensen die dit jaar zijn gestorven aan een hartinfarct, kanker, ouderdom of die van de trap zijn gevallen.

Identiteitsvocabulaire 

Ik schrijf dit om enigszins weerstand te bieden aan het verwoestende offensief van de medische elite die, aan de vooravond van nieuwe ­restrictieve aankondigingen, alles in het werk stelt om onze regering zwaar te beïnvloeden. En vooral te bewegen naar een maximalisering van de beperkingen. Ik ben natuurlijk ook voor accurate maatregelen en, bijvoorbeeld, voor een mondkapjesplicht in gesloten ruimtes. Maar wat de heer Diederik Gommers, voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Intensive Care, dit weekeinde op autoritaire toon van Rutte eiste, moeten we niet willen. Gommers noemt het beleid ‘halfzacht’ en wil nu pijlsnel een keiharde lockdown: “En dan geen intelligente lockdown of iets dergelijks, maar een volledige”.

Ik snap wel dat Gommers voor ­eigen parochie preekt, die van de (straks) mogelijk overbelaste ic’s. Maar hij vergeet wel die andere veel grotere parochie: de economie die werk, welzijn en vaak geluk aan miljoenen mensen verschaft. Gisteren ging het offensief door, een dag voor zijn persconferentie, om Rutte dieper dan gewoon te doen buigen.

Paul van Benthem, voorzitter van de Federatie Medisch Specialisten, dist ons alvast ‘een tsunami’ op in plaats van de saaie tweede Covid-golf. Hij lardeerde zijn alarmretoriek met identiteitsvocabulaire om de waterlanders beter te imponeren: ‘Stuwmeer’, ‘Deltawerken’, ‘Stormvloed’ om uiteindelijk bij de watersnoodramp uit 1953 te komen (!). Vanzelfsprekend dreigde ik in zijn alarmisme te verdrinken.

In de middag was het de beurt aan Ernst Kuipers, voorzitter van het Landelijk Netwerk Acute Zorg, om ons bang te maken: hard toeslaan, anders is 75 procent van de reguliere zorg straks afgeschaald. Op hetzelfde tijdstip kwam het RIVM met zijn laatste cijfers: 12 nieuwe doden tegen 17 een dag eerder (begin april was dit rond de 150 per dag met een maximum van 234).

Wat ik met dit allemaal wil zeggen? Laat nooit de medische wereld op de stoel van de politiek gaan zitten, maar luister natuurlijk wel naar hem, met mate.

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden